เอาชีวิตรอด: เริ่มต้นจากกระท่อมน้อยต้านลมหนาว

ตอนที่ 17 ขวานเหล็กและมีดดาบ

9 นาที· 2K คำ

ตั้งแต่ได้กินสเตีกระดับดีครั้งแรก ฉินเจิ้นจวินก็รู้แล้วว่ามันไม่ธรรมดา

ในฐานะหน่วยรบพิเศษที่ร่างกายสมบูรณ์แบบที่สุด เขารู้จักสภาพร่างกายตัวเองดีเยี่ยม

ทั้งสภาพที่เคยถดถอยไปตามวัย ความแข็งแรง สมรรถภาพ และความยืดหยุ่น กลับฟื้นดีขึ้นชัดเจนอย่างไม่น่าเชื่อ

ดูเหมือนในอาหารพวกนี้จะมีพลังลึกลับ บรรจุพลังที่นำมาซึ่งปาฏิหาริย์

นับแต่นั้นมา ฉินเจิ้นจวินก็ไม่ค่อยขายสเตีกระดับดีขึ้นไปเท่าไหร่ เก็บไว้กินเองกับลูกหมด

ลูกกินไม่มากก็ให้กินทีละน้อย มันจะส่งผลดีต่อสุขภาพเป็นอย่างยิ่ง

ฉินเจิ้นจวินเชื่อว่า ถ้าเสี่ยวถงได้กินอาหารคุณภาพสูงสม่ำเสมอ ต่อไปก็จะไม่มีทางเป็นหวัดหรือมีไข้

ส่วนตัวเขาที่แก่ลง ก็จะค่อย ๆ ฟื้นฟูขึ้นมา หรือกระทั่งเลยจุดสูงสุดเดิมด้วยซ้ำ

ของระดับดีก็มีผลขนาดนี้ แล้วระดับยอดเยี่ยมจะเป็นอย่างไร

ฉินเจิ้นจวินได้ดื่มน้ำพุระดับยอดเยี่ยมครั้งแรก ถึงกับตกตะลึงในพลังศักดิ์สิทธิ์ของมัน

แผลซ่อน พยาธิสภาพ โรคภัยสะสมในกายที่เกิดจากการสู้รบ กลับอุ่น ๆ และมีอาการจั๊กจี้เหมือนหายเป็นปกติ

ถึงผลลัพธ์จะไม่ใช่ชนิดเห็นผลทันที ทว่าจับต้องได้จริง ๆ

อีกทั้งความเปลี่ยนแปลงจากน้ำพุระดับยอดเยี่ยม ยังล้ำลึกกว่าสเตีกระดับดีเสียอีก

ทว่าน้ำพุมีปริมาณไม่เหลือเฟือ

ฉินเจิ้นจวินก็ยินดีจะแลกน้ำด้วยสเต็ก

อีกทั้งฉีหยวนเองยังช่วยชีวิตลูกของเขา ฉินเจิ้นจวินก็ฝังใจในความดีนี้ตลอด

พอเห็นข้อความของฉีหยวน เขาก็ค่อนข้างอยากรู้

“นั่นคุณน้องที่รักษาให้หนูนั่นแหละ” ฉินเจิ้นจวินกล่าวอย่างนุ่มนวล

เปิดช่องแชทขึ้น มีคำขอแลกเปลี่ยนโผล่มา

นั่นคือบะหมี่ที่ฉีหยวนส่งมา

ฉีหยวนกินไม่หมด จึงส่งบะหมี่ที่เหลืออยู่ในหม้อ ทั้งเส้นและน้ำซุป ไปให้ฉินเจิ้นจวิน

ฉินเจิ้นจวินรับบะหมี่แล้วก็ประหลาดใจมาก: ฉีหยวนใจกว้างถึงกับต้มบะหมี่ร้อน ๆ กิน แถมยังเต็มใจแบ่งให้อีกหนึ่งถ้วย

ฉีหยวน: “ต้มเยอะไป เลยให้เด็กน้อยเพิ่มพลังสักหน่อย”

ฉินเจิ้นจวินยิ้มซาบซึ้งแล้วว่า “เสี่ยวถง คุณน้องส่งบะหมี่มาให้กินแล้วนะ เมื่อไม่กี้ไม่ใช่เบื่อถั่วหรอกเหรอ”

“บะหมี่น่ะเหรอ” เด็กน้อยตาเป็นประกายทันที เหวี่ยงตัวจากเก้าอี้วิ่งมาหาฉินเจิ้นจวิน

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป