ในชั่วขณะนั้นเอง ชายเฒ่าแห่งมิติรู้สึกว่าอำนาจปกครองของตนดูเหมือนจะหลุดการควบคุม ถูกคนอื่นใช้งาน แถมเขายังต่อต้านไม่ได้ด้วย
นี่ก็คือประโยชน์หลังไต่ถึงขั้นสร้างฐาน สิ่งที่เขาครอบงำไม่ใช่แค่ชีวิตและความตายเท่านั้น แต่ยังสามารถกดทับอำนาจปกครองอื่น ๆ ได้อย่างเด็ดขาด
ยิ่งไปกว่านั้น เมื่อก่อนจะใช้อำนาจปกครองได้ต้องอยู่ภายในเขตแดนของดาวแม่เท่านั้น แต่ตอนนี้ข้อจำกัดนี้หายไปแล้ว จะใช้เมื่อไรที่ไหนก็ได้
ผ่านการทะลุมิติไปเพียงไม่กี่ครั้งง่าย ๆ เขาก็มาถึงทิศตะวันออกเฉียงเหนือของผืนแผนที่ดาวแม่ ที่แห่งนี้คือท้องฟ้าดาวซึ่งแทบไม่เคยถูกสำรวจ
แม้เขตแดนดาวแม่จะถูกกำหนดไว้ที่รัศมีเส้นผ่านศูนย์กลางเจ็ดปีแสง แต่ในความเป็นจริงกว่า 95% ของพื้นที่ในเจ็ดปีแสงนี้ยังไม่เคยถูกสำรวจเลย
มีเพียงบริเวณเล็ก ๆ น้อยหน่อยที่อารยธรรมดาวแม่ได้สำรวจไว้แล้ว และวางระบบรถไฟอวกาศเอาไว้ มีศูนย์คมนาคมเชื่อมโยงกับภายนอก นั่นจึงเป็นพื้นที่ที่ถูกยึดครองจริง ๆ
หากมองดูแผนที่คมนาคมของอารยธรรมดาวแม่ในปัจจุบัน จะพบว่ามีเพียงดาวเคราะห์ไม่กี่ร้อยดวงเท่านั้นที่มีรถไฟอวกาศเชื่อมต่อถึงกัน ส่วนที่เหลือคือความมืดมิดทั้งหมด
ขุนนภาที่เขาอยู่ตอนนี้ก็เป็นเช่นนั้น ยิ่งไปกว่านั้นรอบ ๆ ดูท่าจะไม่ค่อยมีทรัพยากรอุดมสมบูรณ์ กระทั่งดูจนยากจนไปเลย
แต่หลังมาถึงขุนนภาแห่งนี้ ฉีหยวนก็ใช้ประสาทสัมผัสที่แหลมคมยิ่งของตัวเอง สัมผัสได้ถึงร่องรอยจาง ๆ บางอย่าง
