แต่ยังพูดไม่ทันจบ จิตสำนึกของทวีปม่านหมอกเนบิวลาก็โต้กลับมาทันควัน “แม้เจ้าจะยอมแลกด้วยราคามหาศาลเพื่อปูลาเส้นทางดาว แต่ตราบใดที่ข้ายังอยู่ตรงนี้ เจ้าคิดว่าจะปูลาสำเร็จได้จริงหรือ?”
ทวีปม่านหมอกแห่งไกลโพ้น: “……”
“แถมบริเวณรอบตัวเจ้า มีทรัพยากรเนบิวลาอุดมสมบูรณ์ขนาดนี้อีกด้วยหรือ?”
ทวีปม่านหมอกแห่งไกลโพ้น: “……”
ในตอนนั้น ในสมองของฉีหยวนเหลือเพียงสองคำ: เช็กเมต!
ดูเหมือนทวีปม่านหมอกแห่งนั้นจะไม่มีข้อได้เปรียบใดๆ เลย
ไม่มีประวัติศาสตร์อันรุ่งโรจน์ ไม่มีเสน่ห์ดึงดูดจากภูมิประเทศ แม้แต่ตำแหน่งที่ตั้งก็ไม่เหมาะสมเสียเลย
มองจากมุมไหนก็ตาม ฉีหยวนไม่มีทางเลือกทวีปม่านหมอกเมื่อครั้งก่อนอยู่แล้ว ไม่มีเหตุผลอื่นใด เพียงแค่ว่ามันยากจนเกินไป
ยิ่งไปกว่านั้น หากวันหน้ามีโอกาส กลับไปรุกรานซะมากกว่า……
ฉีหยวนเอ่ยถามต่อ “แล้วถ้าข้ากลายเป็นผู้พิทักษ์ของพวกเจ้า จะได้ประโยชน์อะไรบ้างโดยเฉพาะ?”
“การปูเส้นทางดาวก็เป็นข้อหนึ่ง สามารถข้ามผ่านมิติว่างอันยาวไกลหาที่สุดมิได้ ไปยังอารยธรรมอื่นและดินแดนดั้งเดิมโดยตรง เปิดสงครามและการรุกราน พร้อมกันนั้นก็ยังสนับสนุนกำลังหลังและทรัพยากรได้อีกด้วย! ยกตัวอย่างเช่น ถ้าเจ้าอยากบุกรุกดินแดนดั้งเดิมแห่งไกลโพ้นนี้ ข้าช่วยกำหนดตำแหน่งมันได้โดยตรง แล้วปูเส้นทางดาว……” ดินแดนดั้งเดิมเนบิวลากล่าว
ทวีปม่านหมอกแห่งไกลโพ้น: “……”
ในตอนนั้น ฉีหยวนสังเกตเห็นได้ชัดเจนข้อหนึ่ง นั่นคือจิตสำนึกและความคิดของดินแดนดั้งเดิมที่เนบิวลาตั้งอยู่ กระตือรือร้นและมีปัญญาสูงกว่าอย่างเห็นได้ชัด