ผู้อาวุโสเสวียนค่อย ๆ ปิดตาลง ถามเสียงหนักแน่นว่า "แล้วผู้อาวุโสไม่ได้ข้อมูลอะไรที่มีประโยชน์เลยเหรอ? ถ้าไม่รู้จักศัตรูแม้แต่นิดเดียว การต่อสู้ที่จะมาถึงนี้จะลงมือยังไงดี?"
"ก็ไม่ได้ไม่มีผลอะไรเลย" เสียงอ่อนล้าของถันจีจื่อดังขึ้น ทำให้ทุกคนไม่อาจกลั้นไว้ ต้องเงยหน้าขึ้นมอง แววตาเปี่ยมด้วยความหวัง
แต่เมื่อเห็นสายตาคาดหวังของทุกคน ถันจีจื่อกลับยิ้มอย่างไร้ทางเลือก "อย่าดีใจเร็วนัก ข้อมูลที่ฉันได้มา อาจจะไม่ได้นำพาความหวังในการชนะมาให้พวกเรามากนัก"
"ไม่เป็นไร ขอแค่เป็นข้อมูลของฝ่ายศัตรู ก็ต้องเป็นประโยชน์กับพวกเราแน่นอน"
"เอาก็เอา เมื่อพวกเธออยากรู้ ฉันก็จะไม่ปิดบัง" ถันจีจื่อจิบชาหนึ่งคำ กล่าวเสียงเรียบว่า "ตอนที่ฉันใช้การคำนวณทำนายมองพวกมันเป็นครั้งแรก สิ่งที่เห็นคือจำนวนผู้แข็งแกร่งระดับเสินหยวนของพวกมัน!"
"โอ๊ะ? ไม่ใช่ 11 คนเหรอ? ถ้าบวกกับเสินหยวนที่พวกเราเสียไป สุดท้ายฝ่ายนั้นน่าจะมีเสินหยวนราว 20 คน" ประมุขสำนักเสินหยางพูดด้วยความแปลกใจ
ถันจีจื่อหัวเราะขื่น ๆ "พวกเธอดูถูกพวกมันมากเกินไป... เพียงแค่จำนวนที่ฉันเห็น พวกมันก็มีผู้แข็งแกร่งระดับเสินหยวนเกิน 30 คนแล้ว"
"อะไรนะ? 30 คน?!"
"อาจจะยังไม่หมดด้วยซ้ำ"
"โว้ย! ยังมีอีกเหรอเนี่ย!"
ผู้อาวุโสเสวียนเหลือบมองหนึ่งครั้ง "เด็กสำนักเสินหยาง เธอจะเอาแต่ตกใจโวยวายแบบนี้ไปถึงไหน?"
"ผู้อาวุโสไท่เสวียน ทำไมท่านถึงใจเย็นได้ขนาดนี้? ไม่แม้แต่จะตกใจสักนิด ในเมื่อท่านมีวิธีจัดการพวกมันหรือเปล่า?"