“พวกท่านคือหุบเขาถันจีในตำนานงั้นหรือ?”
ประมุขสำนักเสินหยางยังครึ่งเชื่อครึ่งสงสัย มองดูสามคนตรงหน้าด้วยแววตาที่ไม่ค่อยไว้ใจนัก “พวกนั้นบอกว่าตัวเองเป็นสำนักมองเซียน สำนักโบราณที่ซ่อนเร้นจากโลกภายนอกมาแต่ครั้งโบราณกาล ส่วนพวกท่านบอกว่าตัวเองเป็นหุบเขาถันจี ไม่ใช่ว่าทุกคนเป็นพวกเดียวกันใช่ไหมล่ะ?”
ถันจีจื่ออึ้งไปชั่วขณะ ใบหน้าก็แสดงความอ่อนแอออกมา ถ้ามองจากภายนอกแล้ว การปรากฏตัวของหุบเขาถันจีครั้งนี้ ย่อมคล้ายกับสำนักมองเซียนที่ผุดขึ้นมาอย่างกะทันหันอย่างมาก
แต่ทว่าเมื่อเผชิญกับคำตั้งข้อสงสัยของประมุขสำนักเสินหยาง ถันจีจื่อไม่จำเป็นต้องอธิบายด้วยตัวเอง
ในหมู่คนที่นี่ ชายชราที่อายุมากที่สุดคนหนึ่งก็เอ่ยขึ้นด้วยสีหน้าจริงจัง “ทุกท่านไม่ต้องสงสัย หุบเขาถันจีคือกลุ่มกำลังที่ดำรงอยู่มาตลอด ควบคุมโชคชะตาของโลกการบำเพ็ญเซียนทั้งหมดไว้ในมือ หาแต่พวกเขาไม่แสวงหาชื่อเสียงและลาภผล จึงแอบซ่อนตัวอยู่ในเงามืดตลอดมาเท่านั้น”
ผู้ที่เปิดปากพูดก็คืออดีตประมุขของ “สำนักไท่เสวียน” กลุ่มกำลังระดับแนวหน้าของโลกใบนี้ ซึ่งเป็นหนึ่งในไม่กี่กลุ่มกำลังของโลกการบำเพ็ญเซียนที่มีผู้เข้มแข็งระดับเสินหยวนถึงสองคน
ในกรณีที่หุบเขาถันจีไม่ปรากฏตัว สำนักไท่เสวียนก็ย่อมเป็นหนึ่งในกลุ่มกำลังที่เข้มแข็งที่สุดอย่างไร้ข้อกังขา ชายชราผู้นี้ยังเป็นผู้ที่อายุมากที่สุด มีรุ่นอาวุโสสูงที่สุด และมีน้ำเสียงหนักแน่นที่สุดในหมู่คนทั้งปวง
แต่ตอนนี้ ประมุขสำนักรุ่นปัจจุบันของสำนักไท่เสวียนได้ถูกสังหารไปในการล้อมโจมตีครั้งก่อน ทำให้กำลังของสำนักไท่เสวียนลดฮวบลงอย่างมาก จนกระทั่งต้องบีบให้อดีตประมุขผู้นี้ต้องออกมาเอง