แต่ตอนนี้ ผลประโยชน์ที่ได้จากการมีเพื่อนนั้น ย่อมไม่อาจเทียบกับผลประโยชน์จากการฆ่าสิงโตดำได้
อย่างไรก็ตาม เมื่อเผชิญหน้ากับสิงโตดำที่พลังลดฮวบ ฉีหยวนกลับถอดใจถามขึ้นว่า "สิงโตดำ ทำสัญญากรรมเส้นลายปราณควบคุมจิตซะ มาเป็นหนึ่งในพวกของเกาะกลางทะเลสาบข้า เจ้าจะไม่ต้องตาย"
"เจ้าฝันไป! เจ้าตัวจอมโฉด!"
สิงโตดำปฏิเสธคำชวนของฉีหยวนทันทีโดยไม่ลังเล ดวงตาลุกโชนด้วยความโกรธ แทบจะจ้องเจาะฉีหยวนตรงหน้าให้ตาย
ฉีหยวนมองมันเงียบ ๆ แล้วกล่าวว่า "นี่คือโอกาสสุดท้ายของเจ้า ขอให้คิดดี ๆ ให้ด้วย"
สีหน้าของสิงโตดำไม่เปลี่ยนแปลง ยังคงจ้องฉีหยวนไม่วางตา เลือดภายในร่างไหลซัดสาดกับเลือดสีทองอย่างต่อเนื่อง เพื่อพยายามค้นหาหนทางรอด
ผ่านไปนานหลายชั่วยาม สิงโตดำจึงเอ่ยถาม
"ข้าขอถามเจ้าข้อหนึ่งได้ไหม"
"อะไรคือเส้นลายปราณควบคุมจิต?"
"คล้ายกับเส้นลายปราณภูเขาทะเลพิทักษ์ที่ข้าวางไว้ให้เจ้าน่ะ เพียงแต่เส้นลายปราณควบคุมจิตใช้เพื่อควบคุมจิตใจ รับประกันได้ว่าเจ้าจะไม่ทรยศต่อข้า"
"นี่ไม่ใช่สัญญานาย-ทาสนะ?"
"ก็ประมาณนั้น ข้ารับประกันว่าจะไม่บังคับให้เจ้าทำสิ่งที่เจ้าไม่ปรารถนา"
"เลือกยากเหลือเกินจริง ๆ……"
สิงโตดำยังอยากจะบ่นพึมพำอะไรอีก แต่ถูกฉีหยวนขัดเสียก่อน
"สิงโตดำ ข้ารู้ว่าเจ้ากำลังเล่นลมหนาวเอาเวลา คิดหาทางทำลายเลือดสีทองในร่าง แต่ข้าบอกเจ้าตรง ๆ……อย่าเสียแรงเปล่าเลย"
พูดจบ เส้นลายสีทองบนฝ่ามือฉีหยวนก็แวบวาบผ่านขึ้นมาหนึ่งครั้ง
วินาทีถัดมา ดวงตาที่งุนงงของสิงโตดำเปลี่ยนเป็นตะลึงงัน มันรู้สึกได้ถึงเลือดสีทองนับสิบสายที่ปรากฏขึ้นในร่างอย่างกะทันหัน จนขาทั้งสองหนักอื้อจนแทบยืนไม่อยู่