“มีเงื่อนไขอะไรบ้าง?”
“ผู้กำลังรบระดับสมบูรณ์แบบของมนุษย์ 20 คน ต้องร่วมกันป้อนพละกำลังเพื่อเปิดใช้งานวงแหวนเคลื่อนย้ายแห่งนี้ เพื่อเดินทางไปยังเกาะลอยใต้ทะเล”
ผู้เฒ่าประมุขหมู่บ้านไม่ปิดบังอีกต่อไป พูดทุกอย่างออกมาหมดเป็นครั้งเดียว “นั่นควรจะเป็นที่พักพิงระดับ 8 สมัยโบราณ ที่หลุดพ้นจากโลกม่านหมอกแล้วดำรงอยู่ได้อย่างอิสระ ไม่หายสูญไปตามกาลเวลา จึงสืบทอดมาจนถึงวันนี้ได้!”
“พวกเจ้าน่าจะนึกภาพออกแล้วว่า ภายในที่พักพิงระดับ 8 จะมีสมบัติล้ำค่าชนิดใดซ่อนอยู่!”
“ที่พักพิงระดับ 8?”
กระทั่งแคมป์ ผู้ที่มักรักษาสติอยู่เสมอ ก็ยังอดร้องออกมาไม่ได้ ใบหน้าแสดงความตกตลึง
บัลชีที่อยู่ข้าง ๆ เอ่ยถามด้วยความสงสัยทันที “ถ้าเป็นที่พักพิงระดับ 8 ย่อมต้องเก่งกาจกว่าพวกเรามากนัก แล้วเพราะอะไรถึงล่มสลาย จนเหลือเพียงที่พักพิงแห่งเดียว?”
“ไม่รู้ อย่างน้อยก็เป็นเรื่องเมื่อหลายพันถึงหมื่นปีก่อน จากบันทึกเพียงเส้นสายสั้น ๆ ฉันก็มองอะไรออกไม่มาก”
ผู้เฒ่าประมุขหมู่บ้านไม่ได้อธิบายต่อ สิ่งที่เขารู้ก็มีเพียงเท่านี้
แต่แตกต่างจากทุกคน สิ่งที่ฉีหยวนใคร่ครวญไม่ใช่เรื่องที่พักพิงระดับ 8 แต่เป็นเงื่อนไขในการเปิดวงแหวนเคลื่อนย้าย
“ผู้กำลังรบระดับสมบูรณ์แบบ 20 คน... จำนวนนี้ดูท่าจะไม่มากนัก แต่ผู้เฒ่าประมุขหมู่บ้านกับพวกกลับหาไม่ได้...”
ฉีหยวนหันสายตาไปมองผู้เฒ่าประมุขหมู่บ้าน ในใจครุ่นคิด: ดูท่าการเดาของฉันไม่ผิดจริง ๆ ระดับฝีมือของผู้เฒ่าประมุขหมู่บ้านกับพวก คงไม่ได้แข็งแกร่งอย่างที่พวกเรานึกไว้
ยิ่งไปกว่านั้น วิธีการที่ทำให้ชีวิตดำรงอยู่ยืนยาวนับพันปี มาถึงยุคของพวกเรา ย่อมต้องมีข้อจำกัดใหญ่หลวงแน่นอน!