หลังจากหยางเจิ้งเหอตกลง คนอื่นก็ไม่คัดค้าน ในที่สุดก็ตกลงร่วมใจกันได้
แผนการครั้งนี้ ฉีหยวนเป็นตัวหลักบุกโจมตี คนอื่นคอยช่วยสนับสนุน
ทว่าในใจฉีหยวนปักธงไว้แล้ว หากสถานการณ์ไม่สู้ดีก็ถอนตัวทันที ยังไงซะคัมภีร์เคลื่อนย้ายก็ไม่ใช่ของมีค่า
ฝูงผึ้งเสียหายเกิน 30% มิฉะนั้นเผ่นแน่
……
ทั้งห้าคนออกจากที่ซ่อน เริ่มเข้าใกล้แอ่งน้ำ ปฏิบัติตามแผน
สติปัญญาสัตว์สัตว์ปีศาจระดับยอดเยี่ยม แม้จะสูงขึ้น แต่เทียบกับมนุษย์ก็ยังห่างชั้น
เมื่อถึงระยะ 50 เมตรจากแอ่งน้ำ พวกเขาอ้อมเลียบไปทางด้านหลังถ้ำที่อสรพิษสีทองยักษ์ซ่อนตัว
เพื่อลดความเสียหายให้น้อยที่สุด จึงต้องเตรียมพร้อมเต็มที่ โดยเฉพาะการโจมตีจู่โจมแรกสุด ต้องทำให้อสรพิษสีทองยักษ์สูญเสียพลังต่อสู้ส่วนหนึ่ง
ไม่เช่นนั้น อันตรายจากสัตว์สัตว์ปีศาจระดับยอดเยี่ยมสูงเกินไป ความเสี่ยงที่ทุกคนต้องเผชิญก็สูงลิ่ว
ส่วนจะลอบโจมตีอย่างไร ฉีหยวนคิดได้สองแผน
หนึ่งคือใช้ศรวิญญาณระดับดี
สองคือใช้ลูบอมบ์ผลไม้ระดับยอดเยี่ยมของฉินเจิ้นจวิน
ทั้งสองเป็นไอเทมสิ้นเปลืองโจมตีครั้งเดียว พลังทำลายรุนแรงยิ่ง
ศรวิญญาณด้อยกว่าเล็กน้อย แต่มีจำนวนมาก ยิงพร้อมกันหลายดอกได้
ลูบอมบ์ผลไม้รุนแรงกว่า แต่ก็ล้ำค่าและหายากกว่าเช่นกัน
ทว่าสภาพแวดล้อมตอนนี้ ไม่เหมาะกับลูบอมบ์ผลไม้เอาเลย เพราะป่าพรุชื้นเกินไป โดยเฉพาะใกล้แอ่งน้ำ ยิ่งมีความชื้นสูง
สภาพแบบนี้ จะลดทอนอานุภาพของลูบอมบ์ผลไม้ลงมาก
แถมอสรพิษสีทองยักษ์ซ่อนในน้ำ จึงต้องโยนลูบอมบ์ผลไม้ลงน้ำ
อย่างน้อยก็ต้องโยนลงโคลนตม ต้องให้ใกล้ตัวอสรพิษสีทองยักษ์ที่สุด