ความรู้สึกคุ้นเคยแบบนี้ดำเนินไปสามวินาที จากนั้นพลังที่แข็งแกร่งยิ่งกว่าก็ผุดขึ้นในสมองอย่างฉับพลัน
ประตูบานหนึ่งที่จับต้องไม่ชัดปรากฏขึ้นในจิตใจ แล้วค่อย ๆ ชัดเจนขึ้นเรื่อย ๆ ปลดปล่อยพลังที่น่าสะพรึงออกมา
จากนั้น ตาของฉี่หยวนก็สว่างไสวขึ้นทันที กลายเป็นสายตาที่มองการณ์ไกล เป็นผู้ซึ่งสงบเสงี่ยมและไร้ความหวาดหวั่น
หลายวินาทีต่อมา มุมปากของฉี่หยวนยกโค้งขึ้นเล็กน้อย จ้องมองสภาพแวดล้อมรอบตัวอย่างมีเลศนัย แล้วบ่นพึมพำกับตัวเองว่า "น่าสนใจชะมัด นี่คือพลังของความฝันสินะ"
พลังงานชนิดนี้ทรงพลังจนยากจะเข้าใจ มันสามารถลบความจำของเขาได้ และควบคุมตัวเขาไว้ในความฝันได้โดยสิ้นเชิง
แม้เขาจะเป็นฝ่ายเปิดการป้องกันของตัวเองเอง แต่การจะดึงเจ้าผู้ครองอย่างเขาลงสู่ความฝันได้ ย่อมเป็นเรื่องยากเย็นอย่างยิ่ง
เพราะแค่การป้องกันแบบพาสซีฟของร่างกายเขาเพียงอย่างเดียว ก็เพียงพอที่จะปกป้องเขาจากการโจมตีได้เกือบทั้งหมด ไม่มีทางที่จะทำอันตรายเขาได้
นั่นจึงเป็นเหตุผลที่เขาตกใจ เพราะชั่วขณะที่ผ่านมา เขาแทบสูญเสียความจำทั้งหมดจริง ๆ แต่ก็ฟื้นคืนมาได้เร็วด้วยความช่วยเหลือของประตูนั้น
และขณะนี้ เขากำลังสำรวจสภาพรอบตัวอยู่
ที่นี่มันไม่ใช่กระท่อมเล็ก ๆ ที่เขาพักอาศัยในวันแรกที่มาถึงทวีปม่านหมอกนี่หรือ? ลมเย็นพัดโชกไปทั่ว ภายในห้องมีเพียงเสื่อฟางหนึ่งผืน โต๊ะหนึ่งตัว เทียนหนึ่งเล่ม และหนังสือเล่มหนึ่งคือ 'คู่มือเอาชีวิตรอดในม่านหมอก'