เมื่อกลับมาถึงที่พักพิง อานฉางหลินซึ่งดำรงตำแหน่งทั้งเจ้าเมืองนครใหม่และผู้บริหารสูงสุดของที่พักพิงได้รายงานเรื่องราวตลอดหนึ่งปีที่ผ่านมาให้ฉีหยวนฟังอย่างละเอียดทุกรายละเอียด
"อัตภาพของเด็กแรกเกิดในนครใหม่ไม่ได้ต่ำลงอีกแล้ว ตอนนี้คงที่ในระดับหนึ่ง แต่เพราะอยู่ในทวีปม่านหมอกมานานเกินไป อัตภาพโดยรวมก็ยังถือว่าไม่สูงนัก……"
"เพราะฉะนั้นผมจึงใช้นโยบายแบบเดิม คือแบ่งชนชั้นทางสังคม ให้คนที่อัตภาพสูงสมรสระหว่างกัน ส่วนคนที่อัตภาพต่ำกลายเป็นฐานล่างของสังคม"
ฉีหยวนพยักหน้าเบา ๆ จิบชาไปด้วยกล่าวว่า "ก็ทำตามที่เจ้าคิดไว้ ถ้าเจอคนที่อัตภาพสูงเป็นพิเศษ ก็ยังคงรวบรวมมาไว้ที่ที่พักพิงเช่นเดิม"
วิธีการของอานฉางหลิน เขาเห็นชอบเป็นอย่างยิ่ง
จากสถานการณ์ปัจจุบัน การที่อัตภาพต่ำลงเป็นสิ่งที่ย้อนกลับไม่ได้ พวกเขาจึงทำได้เพียงพยายามรักษามันเอาไว้
คนที่อัตภาพต่ำสมรสกับคนที่อัตภาพสูง ลูกที่เกิดมาจะมีอัตภาพไม่แน่นอนสูง และมีโอกาสใกล้เคียงฝ่ายที่อัตภาพต่ำมากกว่า
เพื่อป้องกันสถานการณ์แบบนั้น กลุ่มคนอัตภาพสูงจำเป็นต้องแยกออกจากกลุ่มอัตภาพต่ำ มิฉะนั้นอัตภาพโดยรวมจะกลายเป็นเฉลี่ย
วิธีที่ดีที่สุดก็คือการแบ่งชนชั้น
ยิ่งไปกว่านั้น ในสายตาของฉีหยวน วิธีการในตอนนี้ยังไม่ใช่แบบที่ดีที่สุดด้วยซ้ำ
ที่ดีที่สุดคือเปิดเมืองใหม่ขึ้นอีกหนึ่งแห่ง รวบรวมคนอัตภาพสูงทั้งหมดไว้ที่นั่น ให้เงื่อนไขการดำรงชีวิตและสภาพแวดล้อมการบำเพ็ญที่ดีกว่า