ห้านาทีต่อมา เครื่องระบุพิกัดก็ถูกเทรดกลับไปอัตโนมัติ
ส่วนฉีหยวนยังคงครุ่นคิด ไม่สามารถตัดสินใจได้
แต่โชคดีที่ผลไม้ยังอยู่ในช่วงฟักตัว ยังต้องรออีกระยะกว่าที่เมล็ดหนามพิทักษ์จะฟักออกมา
ระหว่างนี้ยังพอมีเวลาชั่งใจอีกครั้ง
วางผลไม้สีแดงไว้ในห้องนั่งเล่น จะได้คอยสังเกตการฟักตัวของมันได้ตลอดเวลา และให้ฉู่เหวินซีกับโจวเยวี่ยช่วยจับตาดูด้วย
หลังจากนั้น ฉีหยวนยังมีงานต้องทำอีกไม่น้อย
อย่างแรก ที่สำคัญที่สุดก็คือ การทำไร่!
ฉีหยวนวางแผนไว้แล้วว่า ในช่วงที่ภัยหนาวสิ้นสุดและร้อนระอุยังมาไม่ถึงนี้ เขาจะต้องพัฒนาเขตหลบภัยขั้นสุด เพิ่มเสบียงให้มาก ทำไร่ให้เยอะ ขยายพันธุ์ให้ไว!
รับประกันว่าในช่วงร้อนระอุ ถึงไม่ต้องออกไปข้างนอก ก็มีอาหารเพียงพอ
หลังจากโค่นป่าไผ่ยุ่นซีจนโล่งหนึ่งหมู่ ก็ได้ดินระดับหายากหนึ่งหมู่มาว่างเปล่า นี่นับเป็นเซอร์ไพรส์สุดคาดคิดเลยทีเดียว
เมื่อก่อน กว่าจะได้ดินระดับดีสักก้อน ต้องใช้ทุกวิถีทาง สุดท้ายยังเกือบไม่สำเร็จ ต้องใช้น้ำพุทำออกมาได้แค่ยี่สิบกว่าชั่ง
แต่ตอนนี้ เนื้อที่เต็ม ๆ หนึ่งหมู่!
ดินระดับหายากผืนนี้ พลังปราณเข้มข้นมาก ต้องใช้ให้เกิดประโยชน์
ฉีหยวนกลับไปที่โกดัง จัดการเมล็ดพันธุ์ทั้งหมดที่อยู่ระดับดีขึ้นไปออกมา
เมล็ดพันธุ์ระดับยอดเยี่ยมมีเพียงชนิดเดียว นั่นคือข้าวแก้วผลึก เดิมทีมีทั้งหมด 33 เมล็ด ปลูกไปแล้ว 5 เมล็ด กินไป 1 เมล็ด เหลืออีก 27 เมล็ด
ฉีหยวนเลือก 20 เมล็ดแรก ปลูกลงในดินก่อน โดยเลือกตำแหน่งใกล้กับป่าไผ่ยุ่นซีส่วนที่เหลือ