ฉีหยวนกลับมายังที่พักพิง เริ่มศึกษาผลไม้สีแดงที่หนามพิทักษ์ให้มา
ผลไม้สีแดงขนาดเท่าลูกบาสเกตบอล ผิวผลใสแวววาว เนื้อสัมผัสค่อนข้างนุ่ม คล้ายลูกโป่งใส่น้ำ กดเบา ๆ ยังเด้งกลับได้
เมื่อไม่มีคำอธิบายจากระบบ ฉีหยวนก็จนปัญญาทันที ไม่รู้ว่าจะใช้ยังไง
สุดท้ายไม่มีทางเลือก ได้แต่ถามหยางเจิ้งเหอขอยืม "เครื่องระบุพิกัด"
ตามปกติแล้ว ฉีหยวนไม่อยากติดต่อกับหยางเจิ้งเหอมากนัก
หยางเจิ้งเหอจิตใจล้ำลึก ติดต่อมากไป จะถูกเขาล่วงรู้ข้อมูลมากเกินไป ไม่เป็นผลดีต่อแผนการในอนาคต
ฉีหยวนเชื่อว่า หยางเจิ้งเหอต้องไม่ยอมเข้าร่วมกับตนอย่างเต็มใจแน่
บุคคลที่ครอบครองทั้งกิลด์ จะยินยอมอยู่ใต้บังคับบัญชาคนอื่น กลายเป็นสมาชิกธรรมดาคนหนึ่งในทีมคนอื่นได้ง่าย ๆ อย่างนั้นหรือ?
เช่นเดียวกัน ฉีหยวนรู้สึกว่า จ้าวเฉิงเองก็เหมือนกัน กำลังแอบวางแผนอะไรบางอย่างอยู่ลับ ๆ เมื่อถึงเวลาชักดาบออกมา ย่อมต้องสะท้านฟ้าสะเทือนดินอย่างแน่นอน!
ฉีหยวนพบหยางเจิ้งเหอ ขอยืม "เครื่องระบุพิกัด" จากเขา โดยไม่ลังเลเลย หยางเจิ้งเหอ "ให้ยืม" มาโดยตรง
เดิมทีฉีหยวนนึกว่า หยางเจิ้งเหอคงไม่ยอมเทรดเครื่องระบุพิกัดมาให้
หรือไม่ก็เรียกร้องให้ตนเทรดของข้ามไป ให้เขาช่วยระบุพิกัด
แต่เหนือความคาดหมาย เขากลับเชื่อใจตนถึงเพียงนี้?!
ฉีหยวนคิดเท่าไหร่ก็คิดไม่ตก!
กระทั่งได้ของมาไว้ในมือ ถึงได้เข้าใจแจ่มแจ้ง
หยางเจิ้งเหอใช้ไอเทมพิเศษ ด้วยวิธีการให้เช่า ยืมเครื่องระบุพิกัดมา
และระยะเวลาเช่า มีเพียงห้านาที
"มิน่า ถึงใจป้ำขนาดนั้น ที่แท้ก็เป็นแบบนี้เอง..." ฉีหยวนคิดอย่างใช้ความคิดใคร่ครวญ