ความขัดแย้งที่สะสมมายาวนาน สำหรับพวกคนเฒ่าอย่างพวกเขาแล้ว อาจจะไม่ถือสาอะไร
แต่เมื่อส่งต่อกันไปทีละรุ่น ลูกหลานรุ่นหลังไม่ได้คิดแบบนั้น
เรื่องเล็ก ๆ บางอย่างในตอนแรก ผ่านการหมักหมมด้วยกาลเวลา ก็กลายเป็นความขัดแย้งที่ปรับคืนไม่ได้อีกแล้ว
แถมยังสะสมมากขึ้นเรื่อย ๆ ทิ้งปัญหาที่ปวดหัวเอาการไว้มากมาย
พอนึกถึงเรื่องที่อาจจะเกิดขึ้น คงจิ้นรู้สึกศีรษะมึนงง ลมหายใจตันอึดอัดในอก จนได้แต่ถอนหายใจยาว
"อาฉินเหยียนกับพวกนั้น……เกิดทะเลาะกันหรือเปล่า?"
เมื่อได้ยินคำถามของคงจิ้น ดวงตาของฉินจื้อกะพริบวูบ แววตาที่มองฉีหยวนกับคงจิ้นยังคงเต็มเปี่ยมไปด้วยความระแวง
แต่สุดท้าย ก็ยังพยักหน้าตอบว่า "อาซินเหอเพราะเรื่องในตอนนั้น เดินทางไปหาลุงเฟิงซวี่เพื่อขอคำชี้แจง ผลปรากฏว่าไม่รู้เกิดอะไรขึ้น กลับมาตายอยู่ในเผ่าตระกูลเฟิง"
"ทั้งสองฝ่ายเลยลงมือชกต่อยกัน อาฉินเหยียนกับลุงโจวเย่อยากเข้าไปห้าม ก็โดนทำร้ายจนบาดเจ็บ เรื่องนี้เลยบานปลายหนักขึ้นเรื่อย ๆ……"
ฟังการเล่าของฉินจื้อ คงจิ้นรู้สึกเหมือนความดันจะพุ่งจนตายอยู่ต่อหน้า
"ก็อีกแล้วสินะ เรื่องพร่าเลื่อนเล็ก ๆ น้อย ๆ เมื่อก่อนนั่นเอง! พวกเจ้าหนูนี่ ชักจะ……ชักจะเกินไปแล้ว!"
คงจิ้นโกรธจนพูดอะไรไม่ออก รู้สึกเพลิงโทสะเดือดพล่านในใจ
แต่ก็รู้สึกไร้ทางออกไม่น้อย การใช้ชีวิตในโลกย่อม ไม่มีทางสัมผัสกับคนภายนอก ย่อมหมายความว่าวงชีวิตของพวกเขาถูกปิดกั้นตาย
ด้านพลัง แม้ผู้อาวุโสในเผ่าจะสามารถฝึกสอน ทำให้พวกเขาเลื่อนขั้นไปถึงระดับหายาก กระทั่งระดับสมบูรณ์แบบได้ง่ายดาย