ร่างกายที่ใกล้ตายได้ฟื้นคืนกลับมา ความสามารถยังถูกยกระดับขึ้นด้วย นี่ย่อมเป็นผลลัพธ์ที่ดีที่สุด
เทียบกับคัมพุส อัคคิวลิเดียส และผู้เฒ่าแห่งเผ่าที่จากไปแล้ว เขาถือว่าโชคดีมากแล้ว
ในเวลาเดียวกัน ฉีหยวนก็เริ่มมีแนวคิดบ้างแล้วว่าจะรักษาจางเหว่ยกับพวกเขาอย่างไร
ก้าวเดินออกไปยังรู้สึกไม่คุ้นเคยนัก เพราะไม่ได้ใช้สองขาของตัวเองมาเป็นเวลาหนึ่งปี
ยิ่งไปกว่านั้น พละกำลังในร่างตอนนี้ดูเหมือนจะเกินจินตนาการของตัวเขาเองด้วยซ้ำ
เท้าหนึ่งก้าวลงไป ก็บี้กิ่งก้านของต้นไม้ยักษ์ผู้พิทักษ์จนเป็นหลุมใหญ่ทันที
ต้นไม้ยักษ์ผู้พิทักษ์ที่หลับมั่วซั่วอยู่ถูกพละกำลังอันแรงกล้านี้ปลุกให้ตื่นตูม จ้องมองเจ้านายของตัวเองอย่างตกตะลึง
ความรู้สึกที่ยังงัวเงียส่งมาว่า "เจ้านายเป็นอะไรไปเหรอ? นี่มันตัวระเบิดในตำนานหรือเปล่าเนี่ย! สุดยอดมาก Plus!"
หน้าฉีหยวนดำคล้ำทันที ถ้ารู้ว่าใครสอนคำพวกนี้ให้ต้นไม้ยักษ์ผู้พิทักษ์ ละก็เขาจะแกะหนังคนนั้นแน่นอน!
ต้นไม้ยักษ์ผู้พิทักษ์ที่ซื่อตรงมาตลอด เขาเลี้ยงมันเหมือนลูกสาวเลยนะ ไม่รู้ใครบ้าอะไรสอนมั่ว!
ฉีหยวนสั่งสอนต้นไม้ยักษ์ผู้พิทักษ์อยู่ไม่กี่คำ ห้ามเด็ดขาดไม่ให้เรียนรู้ถ้อยคำไม่สุภาพแบบนี้
จากนั้นจึงเดินตามราชินีผึ้งโพรงไม้ปราณลงมาที่โคนต้นไม้
ที่นี่คือใจกลางของโลกพืช บ่อน้ำแห่งชีวิตอยู่ใกล้ ๆ นี้
พอมาถึง ฉีหยวนก็เห็นกระท่อมไม้เล็ก ๆ ที่ปลูกสร้างอย่างประณีตอยู่ใกล้บ่อน้ำแห่งชีวิต