วิธีแรก คือสร้างกังหันน้ำ แต่กระบวนการสร้างค่อนข้างซับซ้อน และหลักการก็ไม่ชัดเจนเท่าไร
ฉีหยวนจึงตัดทิ้งไปก่อน
วิธีที่สอง คือต่อท่อเชื่อมกับลำธารด้านบน แล้วให้น้ำในลำธารไหลลงบ่อ
พร้อมกับเปิดช่องระบายน้ำบางส่วน เพื่อให้น้ำในบ่อไหลเวียนมากที่สุด และรักษาระดับน้ำในบ่อให้สมดุล
วิธีนี้ค่อนข้างง่าย และใช้งานสะดวกกว่า น่าจะดีเหมือนกัน
ฉีหยวนไปหาต้นไผ่ที่มีขนาดใกล้เคียงกันจากป่าใกล้ ๆ
ตัดกิ่งก้านออกให้หมด แล้วตัดส่วนโคนและปลายที่หนาหรือบางเกินไปทิ้ง เหลือไว้แต่ส่วนกลางที่ขนาดเท่า ๆ กัน
สุดท้ายก็ทะลวงข้อไผ่ด้านใน ให้กระแสน้ำไหลผ่านได้สะดวก ก็ใช้เป็นท่อได้
จากลำธารถึงที่พักพิงเป็นระยะทางเกือบ 60 เมตร ฉีหยวนใช้ไผ่ 12 ลำ ต่อเชื่อมกัน
แล้วใช้หินทับไผ่ให้แนบกับพื้น ป้องกันไม่ให้ไผ่เคลื่อนจนหลุดจากกัน
แต่ระหว่างที่น้ำไหล ก็ยังมีน้ำจำนวนมากรั่วไหลกลางทาง ลงบ่อไม่หมด
สายน้ำเล็ก ๆ ไหลรินผ่านท่อยาว 60 เมตร ลงสู่บ่อ
ขณะเดียวกัน ฉีหยวนก็เปิดช่องระบายน้ำที่ก้นบ่อไว้เล็กน้อย ระบายน้ำออกส่วนหนึ่ง
นับแต่นี้ บ่อน้ำก็เริ่มทำงานได้อย่างราบรื่น
ทำทั้งหมดนี้เสร็จก็ใช้เวลานานมาก ช่วงกลางวันเหลือแค่ชั่วโมงกว่า ๆ
ช่วงเวลาที่เหลือ ฉีหยวนตัดสินใจไปตรวจกับดักดักสัตว์
กับดักทั้งหมดเก้าจุด ตรวจดูทีละจุด ก็มีเหยื่ออีกสองจุด
หนูไม้ไผ่ที่ตายแล้วตัวหนึ่ง หนักประมาณ 5-6 ชั่ง เก็บเกี่ยวได้สเต๊กเนื้อระดับทั่วไป 2 ชิ้น