ที่สำคัญกว่านั้น เมื่อทุกสิ่งมีข้อจำกัด มันจะยิ่งประเสริฐค่าขึ้นไปในตัว และการแข่งขันรวมถึงการช่วงชิงก็จะยิ่งเข้าใจง่ายขึ้น
ฉีหยวนเคยคิดมาก่อนแล้ว ว่าท่ามกลางจักรวาลอันกว้างใหญ่ไพศาลนี้ ดาวแต่ละดวงต่างก็มีทรัพยากรมหาศาลของตนเอง พัฒนาตัวเองอยู่เงียบ ๆ ไม่ดีกว่าหรือ? ทำไมต้องก่อสงคราม?
อย่างอารยธรรมลึกลับ ภายในดาวของพวกเขาเองก็มีทรัพยากรจำนวนมากเช่นกัน แต่ยังคงก่อสงครามกับอารยธรรมกู่หลิง ต้องการปล้นชิง
ตอนนี้มองกลับไป พวกเขาที่ต้องการปล้นชิงไม่ใช่ทรัพยากรธรรมดา ไม่ใช่แค่เพราะต้องการพิชิตและรุกราน หากแต่เพื่อแย่งชิงอำนาจปกครองของอารยธรรมกู่หลิงต่างหาก
จริง ๆ อารยธรรมกู่หลิงเองก็รู้เรื่องนี้โดยประมาณ เพียงแต่ไม่รู้เหตุผลที่แท้จริง
ตอนนี้ฉีหยวนถือว่าเข้าใจซะทีเต็ม ๆ มีเพียงการปล้นชิงอำนาจปกครองของอารยธรรมอื่นอย่างต่อเนื่อง แล้วเติมเข้ามาในอารยธรรมของตนเองเท่านั้น จึงจะยกเพดานสูงสุดขึ้นได้ เพิ่มโอกาสให้ผู้แข็งแกร่งระดับสูงสุดเกิดขึ้นได้
และในจักรวาลทั้งหมดนี้ ในตอนท้ายก็ใช้ตรรกะแบบเดียวกันหรือไม่?
มีโอกาสสูงมากว่าเป็นเช่นนั้น!
การช่วงชิงทรัพยากรทั่วไป การช่วงชิงทรัพยากรระดับสูงสุด ไม่เคยหลีกเลี่ยงได้เลย และระหว่างอารยธรรมกับอารยธรรมก็เป็นไปไม่ได้เลยที่จะอยู่ร่วมกันอย่างสันติอย่างแท้จริง
หากมีอารยธรรมอ่อนแอดวงหนึ่งปรากฏขึ้น ซึ่งภายในมีอำนาจปกครองอยู่ ด้วยความคำนึงถึงความปลอดภัยของตนเอง และอนาคตการพัฒนาของอารยธรรมตัวเอง ฉีหยวนจะเลือกปล้นชิงอย่างไม่ต้องสงสัย!
นี่คือทางเลือกของธรรมชาติมนุษย์!