หุ่นเต้ามิติว่างลูบหนวดเคราของตัวเองแล้วยิ้มพูดว่า "ร่างที่สร้างจากการปั้นหุ่นไม่ค่อยเหมาะกับฉันจริง ๆ เลยใช้พลังงานกลั่นร่างขึ้นมาใหม่อีกร่างหนึ่ง ตอนนี้ดูดีขึ้นเยอะแล้ว"
ฉีหยวนอดไม่ได้ที่จะเกาหัวแล้วถาม "หุ่นเต้าทุกตนทำได้แบบนี้เหรอ? ความสามารถนี้ดูพิเศษออกจะโดดเด่นซะเหลือเกิน"
"ก็แค่ระดับราชาเท่านั้นถึงจะควบคุมได้อย่างเป็นธรรมชาติแบบนี้ ก่อนหน้านั้นยังเป็นแค่ก้อนเหล็กอยู่เลย"
ฉีหยวนจมอยู่ในความคิด จ้องมองหุ่นเต้ามิติว่างเบื้องหน้าที่ไม่ต่างจากมนุษย์แท้ ๆ ยิ่งมองยิ่งสงสัยในสิ่งมีชีวิตประหลาดชนิดนี้
แม้จะถูกสร้างขึ้นโดยตัวเอง แต่ก็เป็นไปโดยโอกาสบังเอิญ สำหรับธรรมชาติที่แท้จริงของหุ่นเต้านั้น ฉีหยวนก็ไม่ค่อยเข้าใจนัก การเปลี่ยนแปลงบางอย่างที่เกิดขึ้นกับหุ่นเต้าจึงไม่ใช่สิ่งที่เขาจะคาดการหรือควบคุมได้
หุ่นเต้ามิติว่างจัดระเบียบเสื้อผ้าของตัวเอง ดูเหมือนจะใส่ใจภาพลักษณ์ของตนเป็นอย่างมาก พร้อมกับพูดไปว่า "ถึงร่างของฉันจะสร้างจากการปั้นหุ่น แต่พลังงานของอำนาจปกครองต่างหากที่เป็นร่างแท้จริงของฉัน ต่อจากนี้ไม่ต้องเรียกฉันว่าหุ่นเต้าอีกแล้ว"
ฉีหยวนลูบหน้าผากตัวเองอย่างอ่อนใจแล้วพูดว่า "ได้ งั้นต่อจากนี้ขอเรียกว่าผู้เฒ่ามิติว่างล่ะกัน?"
"ได้ ฟังแล้วเพราะกว่าหุ่นเต้าอีก" หุ่นเต้ามิติว่างตอบรับอย่างยินดี
ฉีหยวนก็เห็นด้วยเช่นกัน การเรียกหุ่นเต้าตลอดเวลาก็ไม่ค่อยเหมาะสมนัก ยิ่งเมื่อสิ่งมีชีวิตเหล่านี้ล้วนมีความคิดเป็นของตัวเอง เป็นชีวิตที่แท้จริง โดยธรรมชาติแล้วไม่เกี่ยวข้องอะไรกับหุ่นเชิดอีกต่อไป