“ซี๊ด นั่นแปลว่าผู้นำคุณหมายความว่า...ทิมตายไปแล้วงั้นเหรอ?”
“ตายหรือไม่ตายไม่สำคัญ จุดสำคัญคือโฉนดพิเศษ กลับไปกันเถอะ มาช้าไปอีกแล้ว”
“แล้วท่านผู้บัญชาการใหญ่ ที่ทิมตายไป เราจะเข้ายึดวิทยาลัยน้ำยาเคมีไหม?”
“วิทยาลัยน้ำยาเคมี...ฮึ เก็บของที่คนอื่นทิ้ง ไม่ใช่เอาตัวเข้าไปหาความอัปยศหรือ? ถ้าจะเอาจริง ๆ ก็ต้องเอาสถาบันควบคุมพืช!”
“รับทราบ ท่านผู้นำใหญ่!”
......
หนึ่งเดือนต่อมา
พันธมิตรห้าคนถอนตัวออกจากแหล่งรวมพลระดับซูเปอร์ทั้งหมด
สิ่งที่มีค่าทุกอย่าง ทั้งทรัพยากร ความมั่งคั่ง ผู้บริหารชั้นสูง ฝ่ายจัดการ ช่างเทคนิค และกลุ่มกำลังที่เข้าสังกัด...หายสาบสูญไปหมดสิ้น
เหลือไว้เพียงเปลือกเปล่า ให้กลุ่มกำลังขนาดกลางและเล็กแย่งชิงกันเอง
เขตที่ 8 ข้าง ๆ ก็อยู่ในสภาพคล้ายกัน
บุคคลสำคัญถูกอพยพออกไปหมด กระทั่งที่พักพิงซานเหอ ก็ย้ายไปยังมหาทวีปใหม่โดยตรง และตัดสินใจเข้าร่วมพันธมิตรห้าคนอย่างเป็นทางการ
สถาบันรวมพันธมิตรแตกสลาย “วิทยาลัยเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก” และ “วิทยาลัยพันธุ์พืชควบคุม” ย้ายไปที่เกาะฮูหลูในสายโซ่เกาะดาว
และภายใต้สายตาของทุกคน ก็ยังเปิดการเรียนการสอนได้อย่างราบรื่น ไม่มีใครกล้าแม้แต่จะติฉินนินทาสักคำ แสดงให้เห็นถึงพลังกดดันอันน่าสะพรึงกลัวของพันธมิตรห้าคน
ส่วนสถาบันสาธารณะทั้งสามแห่ง วิทยาลัยซานไห่ และวิทยาลัยชิงเหอ ก็ย้ายไปยังมหาทวีปใหม่ทั้งหมด
ในบริเวณใกล้ทิศเหนือ ใช้ศิลาแห่งขุนเขาดัดแปลงภูมิประเทศ สร้างพื้นที่ขนาดไม่กว้างนักแต่สภาพแวดล้อมดีกว่า ก่อตั้งนครมหาวิทยาลัยขึ้นใหม่