ก่อนที่กิ้งก่าเขียวจะทันได้ตั้งตัว สิงโตดำก็ไม่ประณีประนอม กระหน่ำอุ้งเล็บอันแหลมคมปล่อยหมัดสังหาร
เชี้ยะ!
ซี๊ด ซี๊ด ซี๊ด...
กิ้งก่าเขียวรู้ตัวได้ในพริบตาว่ามีบางอย่างผิดปกติ แต่ทั้งสองฝ่ายอยู่ใกล้กันเกินไป มันไม่ทันจะได้ทำปฏิกิริยาตอบโต้อีกต่อไป
แม้จะพยายามสะบัดปีกอย่างสุดกำลังเพื่อหลบหลีกการโจมตีของสิงโตดำ แต่ก็ได้ผลเพียงเล็กน้อยเท่านั้น
มันพุ่งตามจังหวะลงทับกิ้งก่าเขียวเอาไว้ อุ้งเล็บแหลมคมฟันผ่านร่าง ฟันเจาะทะลุกล้ามเนื้อและกระดูก ฉีกกินเนื้อเลือดเป็นชิ้นใหญ่
มุมการโจมตีของสิงโตดำแยบคายอย่างยิ่ง บางทีอาจเป็นเพราะสัญชาตญาณ ตำแหน่งที่มันเลือกกัดคือบริเวณลำคอของกิ้งก่าเขียว มุ่งหมายจบชีวิตด้วยหมัดเดียวอย่างแท้จริง
เพียงการโจมตีเพียงครั้งนี้เอง กิ้งก่าเขียวก็บาดเจ็บสาหัสแล้ว
โอกาสแบบนี้ ฉีหยวนกับจางเหว่ยย่อมไม่มีทางปล่อยผ่าน ทั้งสองลงมือแทบจะพร้อมกัน
จางเหว่ยปล่อยอาวุธสุดยอดของตนอีกครั้ง — ลายปราณจวี่หยาน · ขวานบูชายัญ
เงาขวานขนาดมหึมาสีเลือดแดงครองฟ้าเกินรุ่มร่าน ปกคลุมแสงแดดจนมิดเปลือกตา ไม่เผื่อช่องทางหนีแม้แต่นิดเดียวให้กิ้งก่าเขียว
ฉีหยวนก็เช่นกัน ยิ่งกว่านั้นเส้นลายปราณชีวิต-มรณะของเขายังทรงพลังกว่า ปิดกั้นรอบกายกิ้งก่าเขียวจนสนิท ล้อมกรอบมันไว้ตรงกลาง
กิ้งก่าเขียวหลบไม่มีทางหลีก จำใจต้องหยุดอยู่กับที่ รวบร่างตัวเองเป็นก้อนอย่างสุดความสามารถเพื่อป้องกันตัว
เมื่อคลื่นการโจมตีอันทรงพลังถาโถมเข้ามา กิ้งก่าเขียวรู้ทันทีว่าสถานการณ์ไม่ดี
การรับศึกหนึ่งต่อสองมันก็ได้เปรียบอยู่แล้ว ยังต้องถูกโจมตีแบบไม่ทันตั้งตัวจนบาดเจ็บสาหัส ความแข็งแกร่งเหลือเพียงปกติราวหกส่วนเท่านั้น