ฉีหยวนถามขึ้นว่า “งั้นเป้าหมายของเจ้าก็คือการยกระดับความแข็งแกร่งของตัวเองอย่างต่อเนื่องสินะ”
ทวีปม่านหมอกลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ราวกับกำลังพิจารณาว่าจะตอบเช่นไร หลายชั่วยามผ่านไปจึงกล่าวว่า “บางทีอาจเป็นเช่นนั้น แต่การเติบโตของความแข็งแกร่งข้า แตกต่างไปจากพวกเจ้า”
“ต่างกันอย่างไร”
“พวกเจ้าคือการยกระดับความแข็งแกร่งรายบุคคล แต่ข้าไม่เหมือนอย่างนั้น ข้อมื้อแต่แรกคือผืนแผ่นดินมหึมานี้ ดังนั้นการที่ความแข็งแกร่งของข้าเพิ่มพูนขึ้น ก็คือการที่ทวีปม่านหมอกแห่งนี้เพิ่มพูนขึ้น……”
ฉีหยวนพยักหน้าเบา ๆ มองด้วยสายตาเช่นนี้ ดูเหมือนทุกอย่างจะเป็นที่กระจ่างแล้ว
พลังแห่งการสร้างสรรค์ พลังปฐมกาล และพลังงานดั้งเดิมที่จิตสำนึกของทวีปม่านหมอกพูดถึงนั้น สามารถเพิ่มโอกาสในการฝ่าฝันขอบเขตได้อย่างมาก นับเป็นพลังที่หายากยิ่งและได้มายากยิ่ง
ยังเป็นพลังอันน่าสะพรึงที่เหล่าผู้แข็งแกร่งสูงสุดแห่งจักรวาลต่าง ๆ ต้องใช้เวลาร่วมพันถึงหมื่นปีในการสะสมอย่างต่อเนื่อง
คุณค่าและความหมายการดำรงอยู่ของมันล้ำเลิศเกินกว่าจินตนาการ บรรจุพลังอันเหลือเชื่อไว้ภายใน
ทำไมเขาถึงฝ่าขอบเขตระดับราชาและเจ้าผู้ครองได้อย่างง่ายดาย ทั้งที่อัจฉริยภาพของเขากลับไม่สูงนัก?
บางทีสาเหตุที่แท้จริงอาจไม่ใช่เพราะเขาโชคดี แต่เพราะร่างของเขากลั่นสะสม ‘พลังปฐมกาล’ อันเรียกขานนั้นเอาไว้มากมายเหลือเฟือ!
ด้วยอำนาจปกครองเวลา เขาได้สร้างอารยธรรมในโลกจิ๋วมาแล้วนับไม่ถ้วน ยกระดับอารยธรรมมาแล้วนับไม่ถ้วน และทำลายอารยธรรมลงมาแล้วนับไม่ถ้วน ตลอดกระบวนการนี้ พลังปฐมกาลย่อมสะสมขึ้นแน่นอน และยังมีจำนวนมากอีกด้วย