สำหรับสามเขตหวงห้ามที่ฉีหยวนชี้ถามไปนั้น จิตสำนึกของทวีปม่านหมอกกลับไม่รู้จักแม้แต่เรื่องเดียว ซึ่งคลาดเคลื่อนจากสิ่งที่เขาทราบมาพอสมควร...
ฉีหยวนอยากจะพูดเต็มปากว่า มันไหนแค่คลาดเคลื่อน? มันคือการโกหกหน้าด้านชัด ๆ ตอนแรกวาดภาพใฝ่ฝันไว้สวยงามเชียว บอกว่ากาแล็กซีทั้งแผ่นนี้คือดินแดนของเจ้า อำนาจปกครองกว่า 8000 ชิ้นให้เก็บตามใจเลย
แต่พอมาเห็นของจริงก็ตาค้างไปทั้งคน!
ทว่าเรือก็ขึ้นมาแล้ว ฉีหยวนจึงได้แต่ยอมรับชะตากรรม ใหญ่ที่สุดก็คือหมั่นรักษาแผ่นท้องฟ้าแถวนี้ไว้อย่างมั่นคงไปพลาง ๆ พอพัฒนาจนแข็งแกร่งพอ ปัญหาทั้งหมดย่อมคลี่คลายไปเอง
อย่างไรก็ตาม การสนทนากับจิตสำนึกของทวีปม่านหมอกก็ไม่ได้ไร้ซึ่งผลลัพธ์เสียทีเดียว จิตสำนึกนั้นได้ให้ข้อมูลสำคัญยิ่งแก่เขาหลายอย่าง
เกี่ยวกับพลังงานอันมหัศจรรย์ชนิดหนึ่ง มองไม่เห็นสัมผัสไม่ได้ แต่ก็มีอยู่จริง และสามารถช่วยให้มนุษย์ก้าวข้ามไปยังขอบเขตที่สูงยิ่งขึ้น!
จิตสำนึกของทวีปม่านหมอกถามคำถามหนึ่งกับฉีหยวน: "เจ้าคิดว่าพรสวรรค์ของตัวเองสูงพอแล้วหรือไม่?"
ฉีหยวนสะดุ้งเฮือก คำถามนี้เขาไม่ได้ใคร่ครวญมานานแสนนานแล้ว แต่พอถูกเอ่ยถึง ก็ปลุกความคิดของเขาขึ้นทันที
แค่ได้คิด ศีรษะก็เริ่มชาไปทั้งหน้า
เพราะตามข้อเท็จจริงแล้ว พรสวรรค์ของเขาไม่ได้สูง แม้จะกล่าวได้ว่าต่ำมากก็ยังได้
ความสัมพันธ์กับคุณสมบัติ 100% ฟังดูไม่เลว แต่นั่นก็เทียบเทียบกับยุคสมัยนี้เท่านั้น สำหรับทั้งยุค 100% ไม่ใช่เรื่องอะไรเลย
ส่วนความเร็วในการบำเพ็ญของเขา? ในอารยธรรมทั้งดาวแม่ที่เหนือกว่าเขา มีไม่ต่ำกว่าหลายร้อยล้านคน