ฉีหยวนย่อมไม่มีทางนั่งรอให้พวกเขายอมจำนนอยู่ฝ่ายเดียว เบื้องหลังยังต้องกดแรงกดดันลงไปสักหน่อย เพื่อความประโยชน์สูงสุด
ที่สำนักมองเซียนในโลกการบำเพ็ญ เขาจึงส่งผู้ทูตออกไปยังตระกูลโจวเทียนและสำนักเสินหยาง สองฝ่ายที่เลือกยอมจำนนแล้วย่อมต้อนรับผู้ทูตอย่างดี
การกระทำธรรมดาเช่นนี้กลับส่งสัญญาณชัดเจนให้แก่เหล่าสำนักอื่น ๆ จนต่างเริ่มลากเส้นเดาสุ่มถึงบางสิ่ง
เจ้าวังแห่งวังเสวียนปิงแทบไม่ไหวที่จะสาปแช่ง ประมุขสำนักเสินหยางก่อนจากไปยังพูดเลยว่าเป็นไปไม่ได้ที่จะยอมจำนน ผลปรากฏว่าพลันหันหลังกลับ คนแรกที่ยอมจำนนกลับเป็นเขาเอง
เหล่าผู้แข็งแกร่งขั้นเสินหยวนอีกหลายคนก็มีสีหน้าบูดบึ้ง จะยอมจำนนดีหรือไม่ยอมดี สถานการณ์นี้แทบผลักพวกเขาขึ้นหน้าผา
แม้จะพูดอย่างเคร่งครัด ณ ขณะนี้พวกเขาก็ไม่เหลือโอกาสเลือกแล้ว
หลังเยี่ยมเยียนตระกูลโจวเทียนและสำนักเสินหยางเสร็จ ฉีหยวนก็ไม่หยุดฝีเท้า แต่ส่งผู้คนออกไปอีกสามคน พร้อมทรัพยากรคุณภาพสูงจากดาวแม่ มุ่งหน้าไปยังวังเสวียนปิง สำนักว่านไห่ และสำนักเทียนเหอ
คราวนี้ไม่ใช่เพียงการสร้างไมตรี แต่แฝงความหมายของการขู่กรรโชก
ฉันส่งคนมาเยือน เจ้าจะต้อนรับอย่างอบอุ่น หรือจะปฏิเสธปิดประตูตัดหน้า? นี่คือการบังคับให้เขาต้องตัดสินใจ
หากต้อนรับอย่างอบอุ่น และรับของขวัญไว้ ก็เท่ากับประกาศทัศนคติต่อโลกภายนอกว่า เราก็เต็มใจยอมจำนนต่อสำนักมองเซียนนั่นเหมือนกัน
หากปฏิเสธปิดประตูตัดหน้า แม้กระทั่งลงมือประทะกัน ย่อมเป็นการทำให้สำนักมองเซียนเจ็บแค้นอย่างสิ้นซาก ซึ่งอาจเป็นสิ่งที่ศัตรูอยากเห็นที่สุด