แรกทีเดียวยังคิดจะโน้มน้าว แต่เพียงแวบเดียวที่สบตา ผู้อาวุโสแห่งสำนักจ้านหยางก็รู้ได้ทันทีว่าเด็กหนุ่มคนนี้ต้องไม่ถูกปล่อยให้มีชีวิตอยู่ต่อ แม้ต้องมัดมือมัดขาลากกลับไปก็ต้องพาไปให้ได้ ถ้าลากกลับไม่ได้ ก็ต้องปลิดชีพทันที
ผู้อาวุโสทั้งห้าคิดไม่ต่างกัน และในฐานะสำนักระดับแนวหน้าของโลกการบำเพ็ญเซียนแห่งนี้ พวกเขามั่นใจว่าไม่จำเป็นต้องหวาดกลัวกำลังฝ่ายใด
เมื่อตัดสินใจแน่วแน่แล้ว ทั้งห้าจึงหมุนเวียนพลังวิชาพร้อมกัน สายอากาศอันน่าสะพรึงกลัวเกินใครปกคลุมทั้งสำนักกู่เสวียน
เห็นภาพนี้ โจวหยวนเหอสีหน้าเปลี่ยน ตะโกนโกรธว่า "ชายผู้นี้เป็นสมาชิกแห่งสำนักมองเซียน สำนักลี้ลับแห่งยุคโบราณ พวกเจ้ากล้าลงมือกับเขา เจ้าคิดว่าชีวิตตัวเองยืนยาวเกินไปจึงอยากตายใช่ไหม?"
"สำนักมองเซียน? มองเซียนบ้าอะไรของมัน!"
ทั้งห้าลงมือพร้อมกัน แม้ผู้ถึงขั้นถอดมนุษย์ของสำนักกู่เสวียนทั้งสามรวมกันก็ไม่ใช่คู่มือ เตรียมจะขวางก็ไร้ทางสกัดกั้น
แต่แล้วในจังหวะนั้นเอง หลินฮ่าวก็ยืดแขนออกอย่างสงบนิ่ง ลวดลายลึกลับคล้ายรอยสักหลายแฉกส่องประกายเรืองรองขึ้นเบื้องหลัง
วินาทีถัดมา เงาร่างหลายร่างที่มีพลังอันแกร่งไม่ต่างกันปรากฏตัวขึ้น ในยามคับขันยืนขวางอยู่เบื้องหน้าหลินฮ่าว สามร่างโทเทมร่วมกับหลินฮ่าวปกป้องอย่างเต็มกำลัง แม้จะเสียเปรียบด้านจำนวน แต่เขาก็รับแรงปะทะครั้งนี้ได้ตั้งแต่วินาทีแรก
แน่นอน เบื้องหลังยังมีชายเฒ่าแห่งมิติคอยเฝ้าดูอยู่ หากจำนวนนี้รับแรงโจมตีไม่ไหว เขาก็พร้อมลงมืออย่างลับ ๆ เสมอ