ชายผู้นั้นดูจะวางใจลงมากกว่าเดิม จึงเปิดปากบอกว่า "ที่แห่งนี้ถูกสร้างไว้โดยบรรพบุรุษของพวกเรา เล่ากันมาว่าภายนอกเกิดหายนะที่ต้านทานไม่ได้ บรรพบุรุษจึงย้ายผู้รอดชีวิตกลุ่มหนึ่งเข้ามาที่นี่ พร้อมปิดกั้นทุกทางออก พวกเราจึงอาศัยอยู่ที่นี่มาตลอด"
หญิงสาวข้างกายรีบพูดต่อทันที "ใครจะไปคิดว่าวันนี้จะมีโจรกลุ่มหนึ่งบุกเข้ามาเฉยเลย ยังจะพุ่งเข้าไปในเขตที่อยู่อาศัยของพวกเราอีก! แถมไม่รอฟังอะไรเลยก็ลงมือซะแล้ว ช่างน่าเกลียดน่าชังจริง ๆ"
โจรที่ทั้งสองพูดถึง ย่อมหมายถึงผู้ใหญ่บ้านและพวกพ้องนั่นเอง
ฉีหยวนเดาได้ไม่ยากว่าพวกเขาต้องรู้บางอย่างแน่นอน จึงบุกเข้ามาโดยตรงเพื่อชิงสิ่งของข้างใน
เพียงแต่ไม่คิดว่าข้างในจะยังมีมนุษย์อาศัยอยู่ ทั้งสองฝ่ายจึงเกิดปะทะกันขึ้น
ชายใส่เสื้อผ้าป่านมองไปยังฉีหยวนและพวก แล้วเปิดปากถาม "พวกเจ้าเป็นคนจากโลกภายนอกงั้นหรือ? ภายนอกไม่มีอันตรายแล้วจริงหรือ? เป็นไปไม่ได้! บรรพบุรุษไม่มีทางหลอกพวกเรา!"
ฉีหยวนครุ่นคิดอยู่ครู่ใหญ่ แล้วเอ่ยขึ้น "บรรพบุรุษของพวกเจ้าไม่ได้หลอกพวกเจ้าหรอก ในสมัยของท่านอาจมีหายนะที่หลีกเลี่ยงไม่ได้เกิดขึ้นจริง ๆ แต่ตอนนี้ก็ผ่านมานานเกินไปแล้ว..."
เขาก็ไม่รู้อยู่ดีว่าในอดีตเกิดอะไรขึ้น งั้นก็พูดตามน้ำที่พวกเขาไหลไปก็แล้วกัน
"นานเกินไป..."
ฉีหยวนเป็นฝ่ายถามเองว่า "พวกคุณอาศัยอยู่ที่นี่มานานแค่ไหนแล้ว?"
ชายใส่เสื้อผ้าป่านส่ายหน้า "ไม่ทราบ ไม่มีใครออกไปข้างนอกได้เลยสักคน ก็ไม่มีใครเข้ามา พวกเราอาศัยอยู่ที่นี่มาตลอด"