สิ่งที่ตอบกลับเจ้าหนุ่มพกดาวยาวมานั้น มีแต่เพียงเสียงอ่อนล้าของลวี่ซิงชวน: "พี่ใหญ่ ผมก็ไม่อยากนะ! ผมยังไม่ได้เรียนวิธีโจมตีที่มีประสิทธิภาพเลย... หรือพี่จะอดทนอีกหน่อย?"
เจ้าหนุ่มพกดาวยาว: "..."
"พวกเรายอมแพ้"
ฟังบทสนทนาสุดเหลือเชื่อนี้ อาจารย์ฝ่ายอารยธรรมกู่หลิงก็ทำได้เพียงถอดใจ แล้วช่วยเจ้าหนุ่มพกดาวยาวยอมรับความพ่ายแพ้
ถ้าพูดกันอย่างเคร่งครัด การต่อสู้ครั้งนี้ก็ยังถือว่าสูสีกันทั้งสองฝ่าย
การที่ลวี่ซิงชวนใช้เทคนิคอย่างช่องว่างมิติ คุกมิติ การย้ายพื้นที่ และการซ่อนเร้นในพื้นที่ได้อย่างคล่องแคล่วเช่นนี้ ย่อมหมายความว่าเขาต้องใช้เวลาและความพยายามมามหาศาล
ดังนั้น การที่ไม่มีเวลาไปเรียนวิธีการบุกรุกจึงเป็นเรื่องธรรมดา
ในสถานการณ์สุดท้าย ทั้งสองฝ่ายก็ทำอะไรกันไม่ได้
หากให้ลวี่ซิงชวนมีเวลามากขึ้นอีกหน่อย บางทีเขาอาจชนะการต่อสู้ครั้งนี้ได้อย่างง่ายดาย
นี่ก็เป็นครั้งแรกใน 10 การต่อสู้สุดท้าย ที่มีการยอมแพ้เกิดขึ้น
แต่ทุกคนก็ไม่ได้โทษเจ้าหนุ่มพกดาวยาวแต่อย่างใด เพราะแม้แต่ผู้เข้มแข็งขั้นสมบูรณ์สูงสุด เมื่อเผชิญกับเทคนิคพื้นที่ที่ไม่คุ้นเคยแบบนี้ ก็คงทำได้ไม่ดีไปกว่านี้เท่าไหร่
บางทีอาจถูกเล่นงานจนย่ำแย่ยิ่งกว่าเดิมก็ได้
อัจฉริยะตัวจริงระดับหนุ่มสาวยังได้ทำให้พวกผู้เข้มแข็งขั้นสมบูรณ์สูงสุดที่หยิ่งผยองเหล่านี้เข้าใจว่า ยังมีผู้ยิ่งใหญ่สุดขอบเขตบางคนที่สามารถละเลยระดับชั้นและเหยียบย่ำทุกคนได้
การต่อสู้ครั้งสุดท้าย