คนอื่นๆ ก็หยุดฝีเท้าลง แล้วหันมามองฉีหยวนด้วยสายตาแปลกใจ
“มีอะไรหรือ เกิดเรื่องอะไรขึ้น?”
ฉีหยวนไม่ตอบอะไร แค่มองเงียบๆ ไปยังที่ไกลโพ้น สัมผัสถึงพลังงานที่มีระดับเทียบเท่าตัวเอง ยิ่งเข้าใกล้ การรับรู้ก็ยิ่งชัดเจนขึ้น
แทบจะยืนยันได้เต็มปากว่า สิ่งนั้นต้องเป็นสิ่งมีชีวิตระดับเหนือธรรมชาติอย่างแน่นอน
ตอนแรกจางเหว่ยไม่ทันสังเกตเห็น แต่พอระยะใกล้เข้า เขาก็ตรวจจับความผิดปกตินั้นได้อย่างแหลมคม
เขาถามแบบลองดูว่า “สิ่งมีชีวิตระดับเหนือธรรมชาติ?”
แค่ได้ยินสี่คำนี้ ฝูงชนที่กำลังอึกทึกอยู่ก็เงียบกริบลงทันที บรรยากาศเงียบสงบราวกับได้ยินแต่เสียงหัวใจ “ตึกตัก” ของทุกคน
แม้ฉีหยวนกับจางเหว่ยจะเบิกบานผ่านขั้นสู่ระดับเหนือธรรมชาติได้สำเร็จแล้ว แต่ไม่มีใครกล้าการันตีว่าทั้งสองจะต้านศัตรูระดับเดียวกันไหว
ในเมื่อไม่เคยต่อสู้จริงจังมาก่อนเลย
“ฉีหยวน……”
ฉีหยวนได้ยินเสียงก็รีบหันกลับมา แล้วตัดสินใจทันที “ไม่ต้องพูดอะไรมาก พวกคุณรีบพาของที่ได้มากลับบ้านไปก่อน ที่นี่ฝากให้ผมกับจางเหว่ย”
ฉินเจิ้นจวินกับคนอื่นๆ ยังลังเล มองฉีหยวนอย่างเป็นห่วง ไม่อยากจะจากไปง่ายๆ
ฉีหยวนหันมาขมวดคิ้ว “รีบไปซะ ไม่อย่างนั้นพอมันมาถึง ฉันต้องแบ่งใจไปคุ้มกันพวกคุณด้วย ผลลัพธ์ยิ่งจะแย่กว่าเดิม”
“ยิ่งไปกว่านั้น เราเป็นระดับเหนือธรรมชาติเหมือนกัน สองต่อหนึ่ง ใครแข็งแกร่งกว่ายังไม่รู้เลย ทำตามที่ฉันบอกก็แล้วกัน”