เมื่อเทียบกันแล้ว ผู้ใหญ่บ้านคนเก่ากลับใจเย็นกว่ากันมาก
ก็เพราะอีกพันปีก่อน เขาเคยโดนกระชากจิตมาแล้วครั้งหนึ่ง ความสะเทือนใจในตอนนั้นไม่ได้น้อยกว่าตอนนี้เลย
เพียงแต่ตอนที่ฟื้นคืนชีพขึ้นมาใหม่ ๆ นี้ ได้รับรู้ความลับบางอย่างที่เมื่อก่อนไม่เคยรู้ ก็ยังคงตื่นตะลึงอยู่ไม่น้อย
เขามองแผนที่อย่างสงบ จับคู่เทียบกับตำแหน่งปัจจุบันเงียบ ๆ ค้นหาทิศทางที่แผนที่ระบุถึงจุดเข้า
ไม่นาน คิ้วของผู้ใหญ่บ้านคนเก่าก็ขมวดมิด ใบหน้าที่ชรากลับดูบิดเบี้ยว กระทั่งมีความช่วยไม่ได้ปนอยู่
แผนที่มันหยาบเกินไป แถมท้องทะเลก็กว้างใหญ่เหลือเกิน ระยะไม่กี่มิลลิเมตรบนแผนที่ เมื่อแปลงเป็นโลกความจริงคือหลายร้อยกิโลเมตร
ใช้ดวงตามองหาอย่างเดียว ยากจะแยกแยะความต่างเล็ก ๆ น้อย ๆ ออก
ยิ่งไปกว่านั้น ตอนที่ฝ่ายนั้นวาดแผนที่ขึ้น ก็ไม่จำเป็นต้องวาดชัดเจนขนาดนั้น เพียงแค่ระบุตำแหน่งโดยประมาณเอาไว้เท่านั้น
เห็นท่าทางของผู้ใหญ่บ้านคนเก่าเช่นนี้ สีหน้าของคนอื่น ๆ ก็มืดครึ้มลงตามกัน จ้องมองเขาอย่างไม่เป็นมิตร
หากสุดท้ายแล้วหาจุดเข้าไม่เจอ ทุกคนต้องปาดเลือดกระอักใส่กันแน่นอน
กลุ่มกำลังที่แข็งแกร่งที่สุดของมนุษยชาติทั้งหมด พากำลังรบชั้นแนวหน้าสุดยอด และกองเรือที่ดีที่สุด ลอยลำอยู่กลางทะเลมาร่วมครึ่งปี สุดท้ายกลับมือเปล่ากลับ?
ผู้ใหญ่บ้านคนเก่ากลืนน้ำลายลงคอ รีบพูดทันที: "ทุกคนไม่ต้องรีบ วงแหวนเคลื่อนย้ายน่าจะอยู่บนเกาะสักเกาะหนึ่ง และต้องอยู่แถวนี้แน่นอน"
คัมปัสถามเสียงเย็น: "นายรับประกันได้อย่างไรว่ามันมีอยู่จริง? นายเคยมาที่นี่มาก่อนงั้นเหรอ?"