ฉีหยวนมองดูจุดสีแดงบนแผนที่ แล้วจดตำแหน่งของโฉนดที่ดินนี้ไว้ในใจอย่างแอบแผง
แม้กระทั่งพลังพื้นที่วิเศษ ก็ไม่ใช่อะไรที่แก้ไม่ได้โดยสิ้นเชิง
ยกตัวอย่างเช่น หินผนึกอากาศ!
เพียงหาหินผนึกอากาศมาได้มากพอ ก็จะสามารถจำกัดพลังพื้นที่วิเศษได้ระดับหนึ่ง เป็นไปได้อย่างยิ่งว่าจะสกัดสิ่งมีชีวิตแบบนี้เอาไว้ได้
เพียงแต่จำนวนหินผนึกอากาศน้อยเกินไป ถึงแม้ฉีหยวนจะพยายามค้นหาแร่ชนิดนี้จากทุกช่องทางตลอดมา ก็ยังไม่มีผลลัพธ์ใด ๆ
ขณะกำลังครุ่นคิด ฉีหยวนก็ตามหมู่คณะหลักไปยังจุดหมายปลายทางของครั้งนี้
ตลอดทาง ผู้ใหญ่บ้านชราตื่นตระหนกตลอดเวลา หวั่นเกรงว่าทุกคนจะเสียเวลาการเดินทางอีกเพราะเรื่องอื่น
แต่โชคดีที่ช่วงทางต่อมาราบรื่นมาก แม้แต่จำนวนการโจมตีของสัตว์ป่าก็น้อยมาก แทบใช้ความเร็วสูงสุดมาถึงบริเวณทะเลใกล้จุดหมายปลายทาง!
ท้องทะเลแถบนี้ไม่มีอะไรพิเศษเลย คลื่นไม่เล็กไม่ใหญ่ ความเข้มข้นของพลังปราณที่ปั่นป่วนก็ปกติ แทบมองไม่ออกเลยว่ามีจุดใดพิเศษ
"ผู้ใหญ่บ้าน เรามาถึงที่แล้ว จุดหมายปลายทางที่ท่านพูดถึงอยู่ที่ไหน?"
จางฉงเยวี่ยมองไปท่านผู้ใหญ่บ้านชรา ขมวดคิ้วถาม
ไม่ว่าอย่างไร การเข้าสู่เกาะลอยใต้ทะเลย่อมต้องผ่านวงแหวนเคลื่อนย้าย และวงแหวนเคลื่อนย้ายย่อมถูกวางไว้บนเกาะ
แต่เมื่อมองไปรอบ ๆ ตอนนี้ ผิวน้ำทะเลกลับว่างเปล่าไม่มีอะไรเลย
ถ้าไม่มีแผนที่ของผู้ใหญ่บ้านชี้นำ ทุกคนคงไม่คิดว่าที่แห่งนี้มีอะไรพิเศษ แม้จะไม่เหลียวมองซักแวบ