เอาชีวิตรอด: เริ่มต้นจากกระท่อมน้อยต้านลมหนาว

ตอนที่ 712 ลายลูกอ๊อด

6 นาที· 1.3K คำ

ฉีหยวนมองไปอย่างเงียบงัน เข้าใจหลักการของที่พักพิงระดับ 8 แห่งนี้ได้โดยประมาณ

จริง ๆ แล้วคล้ายกับเกาะกลางทะเลสาบมาก

เมืองเดิมนั้นเป็นพื้นที่ที่อยู่อาศัยชั้นนอกสุด มีขนาดใหญ่ที่สุด และมีผู้คนธรรมดาของที่พักพิงอาศัยอยู่จำนวนมาก

ส่วนตำแหน่งปัจจุบันนี้ คือตัวหลักของที่พักพิง

เจ้าของที่พักพิงระดับ 8 ผู้นี้ น่าจะสร้างเกาะลอยฟ้าไว้ใต้ทะเลหลายเกาะ แล้วใช้วงแหวนเคลื่อนย้ายเชื่อมต่อถึงกัน

คิดแบบนี้แล้ว จำนวนเกาะลอยฟ้าน่าจะไม่ได้มีแค่สองเกาะ!

ฉีหยวนเงยหน้าขึ้น แล้วพูดอย่างสุขสงบ "ไปกันเถอะ เข้าไปดูข้างใน"

เดินผ่านสนามหญ้าหนาทึบ มุ่งหน้าสู่เขตแกนกลาง ไม่นานก็มองเห็นบ้านเรือนในระยะไกล

เห็นทรงบ้านแล้ว ฉีหยวนก็อดชื่นชมไม่ได้ "ดูท่าเจ้าของที่นี่ก็เป็นคนใจสงบ สร้างแต่บ้านแบบไร่นาสวนครัวขนาดเล็ก ลีลาเรียบหรูสง่างาม"

ซึ่งก็คล้ายกับตัวเขาเองมาก เรื่องการจัดวางเกาะกลางทะเลสาบ เขาก็จัดตามสบายตา ไม่ยึดติดกับความหรูหราอลังการหรือตึกระฟ้า แต่ก็อาศัยอยู่ในบ้านพักตากอากาศกลางป่าเรียบง่าย ใช้ชีวิตเหมือนผู้รอดชีวิตคนอื่น ๆ

บางที สำหรับเจ้าของที่พักพิงส่วนใหญ่แล้ว เพราะต้องเผชิญกับโลกม่านหมอกที่คลุมเครือคาดเดายากมานาน จึงใฝ่ฝันถึงชีวิตอันเรียบง่ายสงบสุขมากกว่า

ขณะกำลังครุ่นคิด คณะทุกคนก็มาถึงหน้ากลุ่มอาคารนี้

มีบ้านเล็ก ๆ กระจัดกระจายอยู่ไม่กี่หลัง จากร่องรอยรอบ ๆ ดูท่าเคยปลูกผักบางชนิดไว้ แต่ตอนนี้ร้างไปหมดแล้ว

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป