อัคคิวลิเดียสขี้เกียจพูดอะไรมากกว่านี้ เดินตรงย่องเข้าไปในตัวตึก
เหล่าคนอื่นเห็นดังนั้น ก็วิ่งตามกันเป็นแถว
นี่คือวิลล่าไม่ใหญ่โตนัก หากจะพูดให้แม่นยำกว่านั้น คือเรือนพักรูปแบบขนาดเล็ก และดูไม่หรูหราระดับสูงเลย
ก้าวเข้ามาข้างใน ภายในก็ยังซอมซ่าเก่าคร่ำคร่าเช่นเดิม ฝุ่นหนาฉาบปกคลุมทุกตารางนิ้ว ต้นไม้และดอกไม้เตี้ยวโตรกไปทั่ว ดูสับสนวุ่นวายมาก
คน 60 คนยืนอยู่ข้างใน เบียดเสียดกันจนแน่นขนัด แค่เดินวนไปมาไม่กี่รอบ ก็แทบสำรวจครบทั่วถึงแล้ว
"ที่แค่นี้เองเหรอ วงแหวนเคลื่อนย้ายอยู่ไหนล่ะ?" แดเนียลร่างใหญ่บึ้ก เดินวนไปมาในลานบ้านไม่หยุด
ขณะนั้นเอง เสียงหนึ่งดังแว่วมาจากส่วนลึกของลาน "ที่นี่มีห้องใต้ดิน"
ทุกคนหันกลับพร้อมกันทันที มองไปยังทิศทางของเสียง มันคือโกดังหลังเก่าๆ ที่มุมหนึ่งของวิลล่า
ฉีหยวนรีบก้าวเข้าไป จริงๆ แล้วเห็นว่าใต้ฝุ่นหนาๆ นั้น ซ่อนปากทางเข้าห้องใต้ดินที่ปิดสนิทราบกับพื้นอยู่
เพราะฝุ่นหนาเกินไป แถมยังซ่อนไว้ได้ดีเยี่ยม จึงไม่ดึงดูดความสนใจเอาเสียเลย
แดเนียลเดินขึ้นไป จับแหวนดึงของปากทางเข้าแล้วแรงง้างประตูเหล็กหนักอึ้งขึ้นมา เสียงประสานเหล็กเต็มสนิมกับพื้นเสียดสีกันจนดังหวีดแหบขึ้นคอ
หลุมลึกมืดสนิท ทอดยาวลงสู่ใต้พื้นดิน มองไม่เห็นสภาพด้านในเลย
ขณะที่ทุกคนลังเลอยู่นั้น หยางเจิ้งเหอลงมืออย่างเข้าอกเข้าใจกันโดยไม่ต้องพูด ปล่อยหุ่นกลไกขนาดเล็กที่ติดตั้งอุปกรณ์ส่องสว่าง ตั้งขากลไกทั้งแปดข้าง เดินแกว่งไปตามบันได