บ้านเรือนที่นี่สูงสุดก็แค่สี่ห้าชั้น โดยทั่วไปมีเพียงสองสามชั้น ใช้วัสดุไม้เป็นหลัก และสถาปัตยกรรมเอียงไปทางแบบโบราณของแผ่นดินหัวเซี่ย
อาคารเรียงรายสลับซับซ้อนอย่างมีจังหวะ รูปทรงโบราณสง่างาม ลายสลักบนประตูหน้าต่างประณีตวิจิตร การจัดวางโดยรวมก็ละเอียดอ่อนยิ่ง
แม้ผ่านกาลเวลามานับไม่ถ้วนจนจำงอจำงายและชำรุดไปแล้ว แต่ก็ยังมองเห็นได้ว่าเคยงดงามระยับมาก่อน
ฉินเจิ้นจวินลูบคลำขอบประตูของอาคาร แล้วอดถอนใจไม่ได้ว่า “ไม่คิดเลยนะ วัสดุที่ใช้สร้างอาคารพวกนี้ กลับเป็นไม้ระดับสมบูรณ์แบบทั้งหมด เวลาผ่านมามากมายขนาดนี้ก็ยังไม่เสียหาย”
“จริง ๆ ด้วย มือใหญ่จริง! บ้านของพวกเรากรมผี ช่วงก่อนยังพังถล่มเลย” เว่ยซีอุทานด้วยความตะลึง
“เอ่อ เรื่องนั้นต้องไปหาผู้นำใหญ่ฉีของพวกแกสิ…”
ฉีหยวนหน้ามืดทันที มองจ้องเว่ยซีด้วยความอึ้งๆ
กรมผีของพวกเขามีอิสระภาพค่อนข้างสูง แม้แต่ศูนย์ใหญ่ก็สร้างเอง แต่พวกนั้นจะเข้าใจโครงสร้างการก่อสร้างได้ยังไง? เอาไม้เก่าๆ ไม่กี่ท่อนมากองรวมกัน ได้ยินมาว่าพังถล่มมาแล้วหลายครั้ง
แต่ก็ไม่สำคัญหรอก เพราะฝีมือพวกเขาไม่ธรรมดา แม้บ้านถล่มก็ไม่มีใครตาย
ฉีหยวนมองรอบ ๆ แล้วพูดขึ้น “เข้าไปดูข้างในกัน”
อาคารที่นี่เยอะเหลือเกิน แล้วก็สมบูรณ์เกือบทุกหลัง คนทั้งกลุ่มจะสำรวจทุกหลังก็ไม่มีทาง
สุ่มเลือกหลังหนึ่งที่ดูท่าจะมีชั้นสูงกว่าและใหญ่โตสง่างามกว่า แล้วดันประตูเก่าคร่ำคร่าเปิดออก
ถึงฝุ่นจะเกลื่อนและความเก่าแก่จะรุนแรงมาก แต่โครงสร้างของบ้านก็วิจิตรพิสดารมาก ไม่มีความเสี่ยงที่จะพังถล่มแม้แต่นิดเดียว