มหาสมุทรครองพื้นที่ 30 หมู่ ทุ่งหญ้าครองพื้นที่ 40 หมู่ ส่วนภูมิประเทศอื่นอย่างที่ราบสูง ป่าไม้ และเทือกเขา ครองพื้นที่ที่เหลืออีก 30 หมู่
ดังนั้นตลอดมา ทุ่งหญ้าจึงพัฒนาได้รุ่งเรืองที่สุด เผ่าพันธุ์ที่อาศัยอยู่ก็มีมากที่สุด
และในวันนี้ ทุ่งหญ้าอันกว้างใหญ่แห่งนี้ถูกแบ่งแยกออกมาเป็นส่วนเฉพาะ
นี่ก็เป็นทางเลือกสุดท้าย เพื่อแยกคนในทุ่งหญ้าที่ยังไม่ได้ทำสัญญาออกไป จึงต้องใช้วิธีแบ่งแยกเช่นนี้ กันมิให้กระทบกระเทือนไปถึงอีกห้าเผ่า
ต่อจากนั้น ฉีหยวนก็ลงมือวางกลไกอีกอย่างหนึ่ง
เขาใช้อำนาจปกครอง ปิดกั้นเส้นทางการเพิ่มพลังของคนทั้งทุ่งหญ้า — กักขังไว้ที่ระดับหายากขั้นสูงสุด
นั่นหมายความว่า หากปราศจากการอนุญาตของฉีหยวน ใครก็ไม่มีทางฝ่าฝันขึ้นไปถึงระดับสมบูรณ์แบบได้
แม้จะมีวิธีฝ่าฝัน แต่ก็ไร้สิทธิ์ที่จะฝ่าฝัน
ในเวลาเดียวกัน เสียงหนึ่งดังขึ้นพร้อมกันในจิตใจของมนุษย์ถ้ำทุกคนในทุ่งหญ้า
"จงหยางเฮ่าละเมิดพระประสงค์ของพระเจ้า นำพาทุ่งหญ้าหลงผิดไปทีละก้าว วันนี้จะลงโทษอย่างเป็นทางการ"
เสียงนั้นเงียบหายไปทันที ฉีหยวนไม่อธิบายอะไรเพิ่มเติม
ไม่ได้บอกว่าผิดอะไร ไม่ได้อธิบายว่าโทษคืออะไร เพียงตัดสินทุกอย่างอย่างเยือกเย็น ไม่แยแสความคิดของฝูงมดตัวจิ๋วเหล่านี้แม้แต่น้อย
เผชิญกับเสียงที่งงงวยนั้น ทุกคนต่างแสดงความหวาดกลัว
แต่ไม่มีใครรู้เลยว่า โทษที่ว่านั้นคืออะไร