แคมปัสไม่ได้เอาใจเล่น ตวาดเสียงเย็นชาออกมาทันที ขมวดคิ้วมุ่ยจ้องจอมสัตว์อย่างไม่พึงพอใจ
เมื่อเห็นแคมปัสจริงจังเช่นนี้ จอมสัตว์รี่รอยยิ้มทันที สีหน้าเปลี่ยนเป็นเคร่งเครียด แล้วเดินเร็วเข้าไปในห้องโถง
เขารู้ดีว่าถ้าเป็นการพูดคุยธรรมดา แคมปัสไม่มีทางเรียกทั้งสามคนกลับมา และยิ่งไม่มีทางทำท่าทีจริงจังถึงเพียงนี้
พวกเขาคือสามคนที่แกร่งที่สุดในบรรดา 9 กองอัศวินใหญ่ ทุกคนล้วนไต่ถึงระดับสมบูรณ์แบบแล้ว เป็นเสาหลักที่แท้จริงของที่พักพิง
ปัญหาที่เรียกทั้งสามคนมาปรึกษาพร้อมกันได้ ย่อมเป็นเรื่องที่เกี่ยวกับชีวิตตายของที่พักพิงอย่างแน่นอน
คิดถึงตรงนี้ ทั้งสามต่างหาที่นั่งของตัวเองลงนั่ง ไม่กล้าประมาทแม้แต่น้อย
ในสามคนนี้ มีชายต่างชาติวัยกลางคนผมทองระรื่น ใบหน้าสุภาพอ่อนโยนคนหนึ่ง เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่งว่า "แคมปัส เกิดอะไรขึ้นกัน"
แคมปัสพ่นลมหายใจยาว ยกสายตาขึ้นเล็กน้อย "อาเลน เจอคิดว่าสถานการณ์ของเหล่าผู้รอดชีวิตมนุษย์ตอนนี้เป็นอย่างไร"
วาเลน เบลิติยัส เมื่อได้ยินคำถามนี้ สายตาก็หนักแน่นขึ้นทันที สมองหมุนเร็วราวกับพายุ ก่อนจะเอ่ยตอบว่า "ถ้าใช้สำนวนโบราณของคนหูเซีย ก็คือแบ่งแดนเป็นสามฝ่าย"
แคมปัสหันไปมองเขา ถามต่อว่า "ถ้าจำเป็นต้องเลือกกำจัดหนึ่งในสามฝ่ายออกก่อน เจอจะเลือกใคร"
คำถามก่อนหน้ายังเพียงทำให้อาเลนงงงวย แต่พอคำถามที่สองถูกประโยคออกมา อาเลน ราชาสัตว์ และชายวัยกลางคนที่เหลืออีกคน ต่างต้องหดรูม่านตา ส่องหน้ากันและกัน