"อายุขัย?"
จางฉงเยวี่ยดูเหมือนจะไม่เคยได้คิดถึงประเด็นนี้มาก่อน ลังเลอยู่ครู่หนึ่งจึงเปิดปากตอบว่า "วิญญาณก็ถือเป็นพละกำลังชนิดหนึ่ง ย่อมมีวันกระจายสลายไปเป็นธรรมดา ดังนั้นอายุขัยน่าจะใกล้เคียงคนปกติ"
แต่เขาเองก็ไม่ค่อยมั่นใจนัก จึงเสริมขึ้นอีกประโยค "เขาเป็นคนแรกที่ทดลองสำเร็จ ส่วนจะมีอายุยืนยาวเพียงใดนั้น ตอนนี้ยังระบุไม่ได้"
ฉีหยวนพยักหน้า ในใจกำลังครุ่นคิดอะไรบางอย่าง
เรื่องความรู้เกี่ยวกับวิญญาณและจิตสำนึกนั้น ฉีหยวนเข้าใจลึกซึ้งกว่าจางฉงเยวี่ย เมื่อคิดตามการสันนิษฐานของเขา เมื่อไร้ซึ่งร่างกายคอยปกป้อง และผู้ใช้ไม่ได้เข้ากันได้อย่างสมบูรณ์กับร่างนี้ อายุขัยมีโอกาสสูงที่จะสั้นลง
แม้จะใช้วิธีต่าง ๆ อย่างเช่นการเสริมพละกำลังของวิญญาณโดยเทียม เพื่อเพิ่มอายุขัยได้ในระดับหนึ่ง
แต่ด้วยวิธีที่ยังไม่บริบูรณ์แบบนี้ จะคงอยู่ได้อีกนานแค่ไหน?
ยิ่งไปกว่านั้น ตอนนี้ก็ยังไม่มีวิธีฝึกบ่มวิญญาณ แม้กระทั่งความรู้เรื่องวิญญาณเองก็ยังเข้าใจไม่มาก
แถมยังมีประเด็นสำคัญที่สุดอีกข้อหนึ่ง ที่ยังระบุไม่ได้!
ฉีหยวนเอ่ยถามว่า "ผู้อาวุโสจาง แล้วด้านความสามารถล่ะ?"
ถ้าคำถามก่อนหน้านี้ยังทำให้จางฉงเยวี่ยได้แต่เบิกตา คำถามข้อนี้ต่างหากที่ทำให้ท่านเอาแน่เอานอนไม่ได้ สีหน้ากลายเป็นลุกลัง
เห็นท่าทีแบบนั้น ฉีหยวนก็มีคำตอบในใจทันที
สายตามองไปที่ภูตหิน แล้วเอ่ยขึ้นว่า "พี่ ลองทำท่าทางง่าย ๆ ได้ไหม? อย่างเช่น ย่อตัวลง หรือกระโดด"
ชายผู้นั้นอึ้งไปชั่วขณะ แล้วหันไปมองจางฉงเยวี่ย