“ล่าสุดยังสืบได้อีกว่า เขาเคยเข้าเกี่ยวข้องกับเผ่าอื่นอย่างลับ ๆ แต่ไม่รู้ตัวเลยว่าไม่ว่าจะหนีไปที่ไหน ก็ไม่มีทางมีใครยอมร่วมมือกับเขาจริงจัง!”
น้ำเสียงของฉินเหยียนเต็มไปด้วยความมั่นใจเหนือชั้น ราวกับทุกอย่างอยู่ในกำมือ
แววตาของอัคคิวลิเดียสก็ปรากฏความแปลกใจขึ้นเช่นกัน เดิมทีเขาคิดว่าแม้เผ่าต่าง ๆ ภายในจะติดต่อกันเรื่อยไป แต่ความสัมพันธ์ก็คงไม่ดีถึงเพียงนั้น
แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่า ไม่ว่าความสัมพันธ์ระหว่างพวกเขาจะแย่แค่ไหน ก็ยังสนิทกันมากกว่ากับพวกคนจากภายนอกอย่างพวกเขาอยู่ดี
หรือไม่ก็คือ ในเรื่องของฉีหยวน ทุกเผ่าลงความเห็นตรงกันหมด!
ยิ่งทำให้เขาอยากรู้ยิ่งขึ้นว่า ฉีหยวนได้ของอะไรมา ถึงได้ทำให้ทุกเผ่าเกลียดชังและร่วมกันต่อต้านภายนอกแบบนี้!
อัคคิวลิเดียสเบือนสายตา คิดในใจว่า คนพวกเผ่าเหล่านี้ดูเผื่อนถึงซื่อตรง แท้จริงก็เจ้าเล่ห์คดโกงทั้งนั้น ไม่อาจคบกันด้วยใจจริงได้เลย!
แต่ฉีหยวนเองก็ยังไม่รู้ว่า ทั้งที่ระมัดระวังครบทุกด้าน เขากลับละเลยไปเพียงสองอย่าง นั่นคือ “คัมภีร์เวทมนตร์” และ “แท่นบูชาแห่งแก่นแท้”!
ในความคิดของเขา การที่ฉินเหยียนกับอัคคิวลิเดียสร่วมมือกัน มีโอกาสสูงว่าฝ่ายอัคคิวลิเดียสเป็นผู้ชวนเชิญก่อน เพื่อหวังเอาดีกับตน
ส่วนฉินเหยียนก็หวังวัสดุธาตุไฟอันล้ำค่า จึงเลือกร่วมมือเพื่อร่วมกันจัดการเขา
แต่ตอนนี้ดูเหมือนทุกอย่างต่างจากที่เขาคาดไว้โดยสิ้นเชิง