7:50 นาฬิกา!
ถึงแม้ค่าพลังกายของซูไป๋จะสูงถึง 88 แต่การฝึกต่อเนื่องไม่หยุดพักนานกว่าสองชั่วโมงทั้งที่ท้องว่างก็ทำให้เขาเหนื่อยล้าอยู่บ้าง
ท้องร้องโครกคราก
ซูไป๋จึงจำใจต้องหยุดการฝึก
เมื่อคืนก็กินแต่ขนมปัง แม้ระบบจะลบล้างผลเสียให้ แต่ความรู้สึกหิวนี้มันลบล้างไม่ได้
เหลือบดูเวลาอีกหนึ่งชั่วโมงก็จะถึงเวลาซ้อมรวมแล้ว ซูไป๋จึงรีบเก็บข้าวของของตัวเอง ตั้งใจจะไปหาอะไรกินที่โรงอาหาร
ซูไป๋เพิ่งจะจากไป
นักเตะคนอื่นๆ ก็ทยอยมาที่สนามซ้อมกัน
เบ็น เคฮีมองดูสนามซ้อมที่ว่างเปล่า ก็นึกถึงเพื่อนร่วมห้องของตัวเองขึ้นมา
เขารีบหยิบโทรศัพท์ ตั้งใจจะโทรเรียกซูไป๋ให้มาซ้อมแต่เช้า
โค้ชของพวกเขาน่ะเกลียดนักเตะที่ขี้เกียจที่สุด
ก่อนหน้านี้เพื่อนร่วมห้องของเขาคนนั้น ก็เพราะไม่ค่อยชอบซ้อม สุดท้ายก็ถูกคัดออกไป
หลังจากต่อสายติด ซูไป๋ที่อยู่อีกปลายสายก็รับปากว่าจะรีบมา
แถมฟังจากเสียง ดูเหมือนว่ากำลังกินอะไรอยู่
ดูเวลาแล้ว เบ็น เคฮีก็ขมวดคิ้ว
เพิ่งมากินอาหารเช้าเอาตอนนี้ สายหน่อยอาจจะมาสายได้
ยังไงก็โทรบอกแล้ว เบ็น เคฮีก็ไม่สนใจซูไป๋อีก
เริ่มวอร์มอัพของตัวเองไป
8:30 นาฬิกา!
นักเตะกว่า 30 คนยืนแถวเรียงกันอย่างเป็นระเบียบในสนามซ้อมแล้ว
ส่วนแดเนียลก็พาวิคคลิฟฟ์เดินอาดๆ เข้ามาในสนามซ้อม
วิคคลิฟฟ์ถือรายชื่อเริ่มเช็คนักเตะ