นิ้วของฉู่อวี้จือขยุ้มเข้าหากันน้อย ๆ ฝ่ามือแนบอยู่ข้างเอวของเธอ ผ่านผ้าชั้นบางของกระโปรงชุดหรูสีเขียวอ่อน อุณหภูมิจากฝ่ามือของเขาส่งผ่านมาถึงตัว ร้อนเสียจนหัวใจของซังอู้เต้นเร็วขึ้นอีกหลายจังหวะ
จูบแผ่วเบาทาบลงบนริมฝีปากของซังอู้ในชั่วขณะนั้น ทั้งคู่ต่างแข็งทื่อไปหมด ริมฝีปากบางของฉู่อวี้จือแนบชิดกับความนุ่มนิ่มนั้นอยู่นานครู่หนึ่งโดยไม่มีการเคลื่อนไหวใด ๆ
ลมหายใจร้อนระอุของทั้งสองพัวพันกัน อากาศโดยรอบค่อย ๆ เบาบางลง ซังอู้หายใจถี่กระชั้นขึ้นเล็กน้อย เธอครางอิงอิงอย่างอึดอัด นิ้วมือกำแน่นเข้ากับเนื้อผ้าตรงอกของเขาอย่างไม่รู้ตัว
กลิ่นหอมหวนเย้ายวนจากเรือนกายของเธอรุกล้ำเข้าครอบงำสติของฉู่อวี้จือไม่หยุดหย่อน เขาโหยหาอยากจะได้รับความหอมหวานจากเธอให้มากยิ่งขึ้นอย่างใจร้อนรน
ไม่รู้ว่าผ่านไปนานเท่าไร ทั้งคู่จึงค่อย ๆ ผละออกจากกัน
ซังอู้ซุกหน้าลงกับซอกคอของเขา ไม่ยอมเงยหน้าขึ้น ใบหูที่โผล่ออกมาแดงราวกับจะหยดเลือด ฉู่อวี้จือก็ไม่ได้ดีไปกว่าเธอสักเท่าไร แววตาที่เต็มไปด้วยไฟปรารถนายังไม่คลายจางไปหมด เขาจ้องมองริมฝีปากที่บวมแดงเล็กน้อยของเธอด้วยประกายตาหม่นมืด ลูกกระเดือกขยับเลื่อนขึ้นลงอีกครั้ง
"เด็กน้อย โคมดอกไม้ใกล้จะหมดแล้วนะ" เสียงของเขาลอยลงมาจากเหนือศีรษะเธอ ทุ้มต่ำหม่น "อยากไปดูไหม"
ใบหน้าของซังอู้ที่ซุกอยู่ในซอกคอเขายิ่งร้อนแรงขึ้นไปอีก เธอตอบ "อืม" อู้อี้คราหนึ่ง แล้วก็ยังไม่ยอมเงยหน้าขึ้นเช่นเดิม
ผ่านไปครู่ใหญ่ ซังอู้จึงถอยตัวออกจากอ้อมกอดของเขา หลุบตาลงจัดการปกคอเสื้อที่ยับยู่ยี่ ไม่กล้าชำเลืองมองเขาแม้แต่น้อย ฉู่อวี้จือยื่นมือมาช่วยจัดปิ่นปักผมที่เอียงเบี้ยวให้เธอ