เจ้าขุนเขาถอยไปสองก้าว นั่งยองอยู่ข้าง ๆ มองเขา ปลายหางกระดิกเบา ๆ
มีดสั้นแซะดินชั้นบนที่จับตัวเป็นน้ำแข็งออก ขุดลงไปได้ไม่ถึงหนึ่งฉื่อ
ปลายมีดกระทบโดนอะไรบางอย่าง
ลู่เย่ชะลอมือ ใช้ปลายมีดเขี่ยดินรอบ ๆ ออก
ถุงมือหนึ่งข้าง
ถุงมือหนังสีน้ำตาลเข้ม เนื้อหนาเย็บแน่น ตรงข้อนิ้วมีตะเข็บเสริมความแข็งแรง
กลางฝ่ามือของถุงมือมีคราบสีแดงคล้ำขนาดใหญ่
เป็นเลือด
เลือดแห้งสนิทแล้ว แต่คราบสีแดงคล้ำบนหนังสีน้ำตาลกลับดูสะดุดตาเป็นพิเศษ
ลู่เย่ไม่ได้รีบหยิบถุงมือออกมา แต่ขุดต่อไปทางด้านข้าง
เขาขุดเจอของอีกชิ้น
มีดสั้นหนึ่งเล่ม
ใบมีดยาวประมาณเจ็ดชุ่น คมด้านเดียว สันมีดหนา
ด้ามทำจากไม้เนื้อแข็งสีเข้ม ปลายด้ามมีห่วงโลหะ
บนใบมีดก็มีคราบเลือดแห้งเช่นกัน
ลู่เย่ขุดของทั้งสองชิ้นออกมาจากดินอย่างระมัดระวัง วางไว้บนหิมะ
เขานั่งยองอยู่ที่เดิม จ้องของสองชิ้นนั้นอยู่นานเต็มสิบวินาที
รูม่านตาหดเล็กลง
มีอะไรไม่ชอบมาพากล
วิธีเย็บถุงมือ เทคนิคการฟอกหนัง รวมถึงรูปทรงของห่วงโลหะนั้น
ทรงของมีดสั้น ลายเสี้ยนไม้บนด้าม และตัวอักษรที่ปั๊มจาง ๆ อยู่บนสันมีด
ของสองชิ้นนี้ไม่ใช่ของที่ผลิตในประเทศ
ชาติที่แล้วลู่เย่ทำอาชีพพ่อค้าเก็งกำไรอยู่ยี่สิบปี มีสินค้าแบบไหนบ้างที่เขาไม่เคยเห็น?
ของโซเวียต
ถุงมือนี่เป็นถุงมือมาตรฐานของพวกโซเวียต แบบที่ใช้ในกองทัพ
มีดสั้นก็เหมือนกัน แม้ตัวอักษรบนสันมีดจะถูกเลือดเลอะจนแทบมองไม่เห็น แต่เขาจำได้ว่าเป็นอักษรซีริลลิก
ในหัวเขาดังก้องขึ้นมาวูบหนึ่ง
เขตป่าชานเมืองเฮยสุ่ย ทำไมถึงมีถุงมือกับมีดสั้นของทหารพวกโซเวียตฝังอยู่ที่นี่?
แถมยังมีเลือดติดอยู่ด้วย
แผ่นหลังของลู่เย่เย็นวาบ
เขาไม่ได้แตะต้องของสองชิ้นนั้น แต่ใช้ดินกับหิมะกลบหลุมกลับไปให้เหมือนเดิม
จากนั้นก็ลุกขึ้นยืน กวาดตามองไปรอบ ๆ
ดวงตาอินทรีขั้นต้นกวาดตรวจสภาพแวดล้อมในรัศมีหนึ่งร้อยเมตรโดยรอบ