(นิยายอีสปอร์ตวาโลแรนต์ ไม่มีพล็อตไร้เหตุผล ไม่มีการเล่นที่ไม่สมจริง รับรองว่ายิ่งอ่านยิ่งสนุก!)
(เรื่องสำคัญต้องพูดสามรอบ นิยายอีสปอร์ตสุดมัน! สุดมัน! สุดมัน!)
(นักอ่านทุกท่านที่ชอบสองย่อหน้าด้านบน ฝากเพิ่มเข้าชั้นหนังสือด้วยนะครับ ส่วนคนที่ชอบสามย่อหน้าต่อเนื่องเลย!)
“อ้าว มีสามคนอยู่ซีที”
เสียงในไมค์ห้องดังขึ้น เด็กสาวเจ้าของไอดีเกม “เสี่ยวอวี่ผู่เป่าเป่า” อุทานออกมาอย่างอดไม่ได้
เฉิ่นเยี่ยนไม่ได้ตอบ สมาธิทั้งหมดของเขาจดจ่ออยู่กับหน้าจอ จุดเล็งจับตำแหน่งห่างจากปากทางซีทีไปทางซ้ายหนึ่งช่วงตัวอย่างมั่นคง
วินาทีถัดมา ร่างสีม่วงก็พุ่งออกจากปากทางซีทีโดยไม่มีสัญญาณเตือนล่วงหน้า
ปัง!
เสียงคำรามทุ้มต่ำของแวนดัลระเบิดขึ้น แสงไฟร้อนแรงลุกวาบที่ปากกระบอก กระสุนพุ่งทะลุศีรษะของเรย์นาอย่างแม่นยำ
เธอยังไม่ทันหยุดตัวเองให้สนิท หน้าจอก็กลายเป็นสีเทาขาวไปเสียแล้ว
“ยิงสวยจัง ที่รัก”
เสี่ยวอวี่ชมออกมาโดยไม่รู้ตัว
เฉิ่นเยี่ยนไม่มีเวลาตอบ เพราะคนที่สองมาถึงแล้ว
สเกย์ฝ่ายศัตรูเห็นได้ชัดว่ารู้ดีว่าเส้นเล็งที่จับตรง ๆ แบบนี้ไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะฝ่าไปได้
เมื่อเผชิญกับเส้นเล็งตรงที่ถูกเปิดเผยแล้ว เธอก็กระโดดออกไปทันที หวังใช้ร่างตัวเองดึงความสนใจและรับกระสุน เพื่อสร้างความได้เปรียบในการดวลปืนให้เพื่อนร่วมทีมที่อยู่ด้านหลัง
แต่...
จุดเล็งของเฉิ่นเยี่ยนไม่เบี่ยงไปแม้แต่น้อยตอนที่สเกย์กระโดดออกมา เขาไม่สนใจสเกย์ที่พุ่งออกมา ยังคงจับปากทางซีทีไว้อย่างแน่นหนา
วินาทีถัดมา ร่างหนึ่งในชุดสีชมพูก็โผล่ออกมา
โคลฟ!
ข้อมือของเฉิ่นเยี่ยนขยับเล็กน้อย
ปัง!
โคลฟเพิ่งเผยร่างออกมา ยังไม่ทันมีแสงไฟจากปากกระบอกปืน ก็กลายเป็นศพล้มลงกับพื้นเสียแล้ว
ดับเบิลคิล!
หลังจากได้ดับเบิลคิล ร่างสายลมของเฉิ่นเยี่ยนก็พร้อมใช้อีกครั้ง
เขาไม่หยุดแม้แต่นิดเดียว กดใช้ร่างสายลมทันที
ชั่วพริบตา ร่างของเขาก็ถูกห้อมล้อมด้วยกระแสลมสีขาว ขณะเดียวกันก็ยกแวนดัลขึ้นเล็งด้วยการคลิกขวา จุดเล็งล็อกเป้าอย่างแม่นยำ ยิงนัดเดียวปลิดชีพสเกย์ที่เพิ่งลงถึงพื้น
ยิงนัดเดียวปลิดชีพ!
ทันทีที่สังหารสำเร็จ เฉิ่นเยี่ยนก็ใช้ร่างสายลมซ้ำไปทางซ้าย เงาสีน้ำเงินขาวพาดข้ามจุดวางระเบิด B ไปทั้งพื้นที่
ในเวลาเดียวกัน มือซ้ายของเขาก็เรียกวงล้อสเปรย์เกล็ดหิมะออกมาอย่างรวดเร็ว ก่อนจะก้มหน้าพ่นสเปรย์
สเปรย์แมวตัวตลกปรากฏลงใต้เท้าพร้อมเสียง “ปั๊บ” ท่วงท่าทั้งชุดลื่นไหลต่อเนื่องเป็นหนึ่งเดียว
ปัง! ปัง! ปัง! ปัง!
“ไนซ์! ยิงสวยจัง! ที่รัก”
เสียงของเสี่ยวอวี่สูงขึ้นอีกหลายระดับ
เพื่อนร่วมทีมอีกสองคนก็อดพูดออกมาไม่ได้
“โคตรเจ๋งเลย เจท”
“พี่ชาย นายเป็นเทพจริง ๆ”
ในเวลาเดียวกัน ข้อความในห้องไลฟ์ก็เริ่มไหลรัวเป็นชุด
【?????】
【สตรีมเมอร์เปิดโปรแกรมโกงใช่ไหมเนี่ย?】
【สตรีมเมอร์เล่นวาโลแรนต์ไม่ใช่เหรอ ทำไมยังมีหวงจงด้วยล่ะ】
【นี่ไม่ใช่โปรแกรมโกงเหรอ?】
【นัดแรกเหมือนโกง นัดที่สองก็เหมือนโกง นัดที่สามก็ยังเหมือนโกง】
【“say” ส่งรถสปอร์ต x1】
【“เฟิงฉี่” ส่งหัวใจดวงเล็ก x10】
มุมปากของเฉิ่นเยี่ยนยกขึ้น เขาพูดถ่อมตัวในไมค์ทีมก่อนเป็นอย่างแรก
“เบา ๆ หน่อย นี่ก็แค่พื้นฐานทั่วไปเอง!”
จากนั้นเขาก็ปิดไมค์อิสระ แล้วพูดในห้องไลฟ์ว่า “ขอบคุณรถสปอร์ตจากพี่สาว say นะครับ! ขอบคุณพี่ say ครับ! เมี้ยว เมี้ยว เมี้ยว เมี้ยว เมี้ยว!”
ตอนนั้นเอง เสี่ยวอวี่ก็เอ่ยขึ้นอย่างเกรงใจว่า “ที่รัก ซื้อปืนให้หนูสักกระบอกได้ไหมคะ หนูไม่มีเงินแล้ว”
เฉิ่นเยี่ยนกระแอมสองครั้ง บีบจมูกตัวเองเบา ๆ แล้วเปิดไมค์อิสระอีกครั้ง ก่อนดัดเสียงพูดว่า “ไม่มีปัญหาครับ เสี่ยวอวี่ เงินของผมไม่ให้คุณใช้ แล้วจะให้ใครใช้ล่ะ?”
เสี่ยวอวี่พูดด้วยเสียงหวานใสว่า “ขอบคุณค่ะ!”
ในเวลาเดียวกัน ตัวละครสายฮีลในเกมก็พูดขึ้นมาประโยคหนึ่ง
“ขอบคุณ”
จากนั้นเฉิ่นเยี่ยนก็ได้ใจขึ้นมาอีก “เสี่ยวอวี่ เปิดไมค์รวมแล้วชมผมสักประโยคสิ!”
เสี่ยวอวี่หลุดหัวเราะออกมา
“คุณนี่เด็กจริง ๆ เลย!”
ถึงปากจะพูดแบบนั้น แต่เธอก็ยังกดปุ่ม V เพื่อเริ่มพูดอยู่ดี
“เจท เจท คุณเท่มากเลย รอบหน้าเล่นด้วยกันได้ไหม?”
【สตรีมเมอร์นี่รู้ทางจริง ๆ】
【จบแล้ว จบแล้ว ไอ้หมอนี่ได้ทำเท่อีกแล้ว】
เฉิ่นเยี่ยนยิ้มกริ่ม เตรียมจะตอบกลับ
แต่ในตอนนั้นเอง เสียงหัวเราะเย็นชาก็ดังขึ้นในไมค์ทีม
“หึ คนโกงยังจะทำเท่ไปทำไม”
มือของเฉิ่นเยี่ยนที่กำลังจะกดเปิดไมค์ชะงักไปเล็กน้อย ส่วนข้อความในห้องไลฟ์ก็เหมือนหยุดนิ่งไปชั่วขณะ
จากนั้นเสียงนั้นก็พูดต่อว่า “พี่ชาย ดูการคุมตำแหน่งกับวิธีเดินของหมอนี่สิ เล่นถึงอิมมอร์ทัลได้เหรอ? ถ้าไม่ใช่โปรแกรมโกง ฉันยอมกินเลย”
【ฮ่า ๆ ๆ เรย์นาหัวร้อนแล้ว】
【ช่วงชิงความสนใจระหว่างผู้ชายมาแล้ว】
【เริ่มมีอะไรให้ดูแล้ว】
เฉิ่นเยี่ยนไม่ได้โกรธอะไรนัก เพราะตลอดครึ่งเดือนที่ผ่านมา ทุกครั้งที่เขาสตรีมแรงค์ต่ำ ฝ่ายตรงข้ามที่โดนเขายิงจนหัวร้อนแล้วหาว่าเขาใช้โปรแกรมโกงมีนับไม่ถ้วน
แต่โดนเพื่อนร่วมทีมกล่าวหาต่อหน้าว่าใช้โปรแกรมโกง นี่เป็นครั้งแรก
เพราะผู้เล่นที่ไต่ขึ้นมาถึงแรงค์แอสเซนแดนต์หรืออิมมอร์ทัล ส่วนใหญ่ไม่ใช่พวกที่เอาแต่ตะโกนหาว่าโกงอย่างไร้เหตุผล พวกเขามีวิจารณญาณของตัวเองทั้งเรื่องฝีมือการยิง การคุมตำแหน่ง และการเล็งดักก่อนโผล่ ว่าใครคือผู้เล่นฝีมือดีจริง ๆ และใครใช้โปรแกรมโกง พวกเขาย่อมแยกแยะได้อยู่แล้ว
เพราะอย่างนั้น พอเพื่อนร่วมทีมพูดคำว่า “โปรแกรมโกง” ออกมา เฉิ่นเยี่ยนกลับรู้สึกแปลกใหม่อยู่บ้าง
เขาค่อย ๆ กดปุ่ม V
“พี่ชาย นายว่าการคุมตำแหน่งกับวิธีเดินของฉันแย่เหรอ?”
เรย์นาตอบแทบจะทันที “ก็ใช่น่ะสิ วิธีเดินของนายเหมือนบอท เล็งดักก็ไม่เป็น แบบนี้ยังไม่ใช่โปรแกรมโกงอีกเหรอ?”
พอได้ยินแบบนั้น เฉิ่นเยี่ยนก็หัวเราะออกมา
“โห นายรู้เยอะขนาดนี้ แล้วทำไมนายถึงฆ่าได้ 8 ตาย 16 ล่ะ? ส่วนฉันทำไมฆ่าได้ 32 ตาย 11?”
เรย์นาเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนตอบอย่างมีเหตุผลเต็มที่ว่า “ก็เพราะนายโกงไง!”
“ได้ งั้นตานี้ฉันไม่ขยับ นายไปฆ่าเลย นายเก่งขนาดนั้นก็ฆ่าให้หมดสิ”
หลังเฉิ่นเยี่ยนพูดจบ เวลานับถอยหลังของรอบนี้ก็หมดลงพอดี
ตอนนี้เรย์นากำลังอัดอั้นเต็มท้อง เขาไม่พูดต่ออีก แต่เดินตรงไปยังจุด A
แต่ในวินาทีถัดมา
ปัง!
เสียงปืนดังขึ้นฉับพลัน
เจทฝ่ายศัตรูดันออกมาจากแนวหน้าของเอใหญ่ กระสุนนัดเดียวพุ่งทะลุศีรษะของเขาอย่างแม่นยำ
【ฮ่า ๆ ๆ ๆ ๆ!】
【เอาจริงดิ เพิ่งพูดจบก็ตายเลยเหรอ!】
พอเห็นเรย์นาล้มลงในเวลาแค่พริบตา เฉิ่นเยี่ยนก็กลั้นขำไม่อยู่
จากนั้นเขาก็กลับมาควบคุมเจท เปิดใช้มีดพายุทันที มีดบินห้าเล่มปรากฏลอยอยู่รอบตัวในพริบตา
จังหวะนั้นเอง แสงแฟลชที่สเกย์เพื่อนร่วมทีมโยนไปยังแนวหน้าก็ระเบิดขึ้นพอดี
เจทฝ่ายศัตรูที่ดันขึ้นมาแนวหน้าตอบสนองได้ไวมาก เขาหันหลังหลบแสงแฟลชทันที
แต่ก็ยังช้าไปก้าวหนึ่ง ขณะที่เขากำลังปรับมุมมองใหม่และเตรียมหันกลับมา
ฟิ้ว! ฟิ้ว!
มีดบินสองเล่มพุ่งเข้ามาอย่างแม่นยำ ทะลุศีรษะของเขา เจทยังไม่ทันเห็นหน้าศัตรูด้วยซ้ำก็ล้มลงกับพื้นไปแล้ว
จากนั้นเฉิ่นเยี่ยนก็เปิดใช้ร่างสายลมที่เตรียมไว้ ประสานกับลอยฟ้า ร่างทั้งร่างกลายเป็นแสงพุ่งเข้าไปในควันบริเวณชั้นสองฝั่ง A
วินาทีถัดมา เขาก็กระโดดพุ่งออกมาจากขอบควันทันที
โคลฟฝ่ายศัตรูได้ยินเสียงลอยฟ้าแล้ว จึงคาดเดาเอาไว้ล่วงหน้า
จุดเล็งของเขาจับตำแหน่งขอบควันที่หน้าต่างไว้แน่น ขอแค่เฉิ่นเยี่ยนกล้าโผล่หัวออกมา เขาก็จะยิงทันที
แต่สุดท้ายเขาก็ยังช้าไปก้าวหนึ่ง
ในชั่วขณะที่เฉิ่นเยี่ยนกระโดดออกจากควัน สายตาของเขาก็จับตำแหน่งโคลฟฝ่ายศัตรูได้แล้ว
ฟิ้ว! ฟิ้ว!
มีดบินสองเล่มพุ่งเข้ามา โคลฟยังไม่ทันได้ลั่นไก ก็ถูกมีดบินทะลุศีรษะเสียแล้ว
ตรงตำแหน่งเดียวกันนั้น ตัวละครสายฮีลของฝ่ายศัตรูยังยืนอยู่ที่เดิม ตั้งใจจับทางควันตรงทางเข้าชั้นสองฝั่ง A
แต่เธอไม่รู้เลยว่าอันตรายมาถึงตัวแล้ว
ข้อมือของเฉิ่นเยี่ยนขยับเล็กน้อย มีดบินอีกเล่มพุ่งเข้าใส่ คว้าทริปเปิลคิลได้สำเร็จ
การควบคุมของเขาไม่สะดุดแม้แต่น้อย แทบจะทันทีที่จัดการตัวละครสายฮีล เขาก็สะบัดมุมมองอย่างรวดเร็วไปยังทางเข้าซีทีชั้นสอง
ในเวลาเดียวกัน โคลฟที่ถูกสังหารไปแล้วก็ตะโกนในเสียงทีมอย่างร้อนรนว่า “ชั้นสอง ชั้นสอง มันออกมาจากหน้าต่างแล้ว!”
เรย์นาที่กำลังวิ่งกลับจากจุด B ตาเป็นประกาย
โอกาส!
อีกฝ่ายเพิ่งฆ่าคนมา ความสนใจน่าจะยังอยู่ที่ชั้นสองฝั่ง A
“อย่าโผล่นะ อย่าโผล่ ฉันอยู่ด้านหลังมัน”
เรย์นาพูดเสียงต่ำ
วินาทีถัดมา เขาก็พุ่งออกจากทางเข้าซีทีทันที
แต่สิ่งที่รอรับเขากลับเป็นมีดบินที่พุ่งเข้ามา
ฟิ้ว!
เรย์นายังโผล่ออกมาไม่ถึงครึ่งตัว หน้าจอก็กลายเป็นสีเทาขาวไปแล้ว
“โฟร์”
เสียงของเจทดังขึ้นในเกม เย็นชาและสง่างาม
ในเวลาเดียวกัน สเกย์ที่อยู่ในจุดวางระเบิดก็รับมือไม่ไหว เพื่อนร่วมทีมทั้งสามคนกรูกันเข้าไปจัดการผู้เล่นคนสุดท้าย
คะแนนขึ้นเป็น 12 ต่อ 6
หลังจากโชว์ฝีมือเจทสุดขีดอีกหนึ่งรอบ เฉิ่นเยี่ยนก็เปิดไมค์พูดว่า “พี่เรย์นา ทำไมไม่ฆ่าคนบ้างล่ะ?”
คำพูดเบา ๆ ประโยคนี้เหมือนเข็มที่ทิ่มแทงเข้าไปในใจเรย์นา
วินาทีถัดมา เสียงของเรย์นาก็ดังสูงขึ้นทันที
“นายใช้โปรแกรมโกงแล้วยังจะทำเท่อีกเหรอ? ไอดีหลักของฉันติดอันดับอิมมอร์ทัลสอง นายเป็นใคร?”
เฉิ่นเยี่ยนไม่รีบร้อนแม้แต่น้อย ตอบอย่างใจเย็นว่า “อิมมอร์ทัลสองนี่เจ๋งมากเหรอ? ดูจากฝีมือนายแล้ว ฉันว่าน่าจะลากคะแนนจนขึ้นมาได้มากกว่า เลือกเรย์นาทันทีที่เข้ามา เล่นแรงค์แอสเซนแดนต์ยังฆ่าได้แค่ 8 ตาย 17 ไม่ฆ่าคนแล้วนายมีประโยชน์อะไร?”
คำพูดของเฉิ่นเยี่ยนเหมือนแทงตรงจุดเจ็บของเรย์นาเข้าอย่างจัง ทำให้เขาหัวร้อนจนเสียอาการไปหมด
“ชีวิตจริงฉันขับรถแลนด์โรเวอร์ นายเอาอะไรมาเทียบกับฉัน? เล่นเกมกระจอก ๆ ยังจะทำเท่อีก ชีวิตจริงนายมันก็ไม่มีค่าอะไรหรอก”
พอได้ยินถึงตรงนี้ เฉิ่นเยี่ยนก็หัวเราะออกมา
เขาไม่คิดเลยว่าตอนเล่นแรงค์ต่ำจะได้เจอตัวตลกชั้นยอดแบบนี้
แต่ของดีที่เดินมาหาถึงที่แบบนี้ เขาย่อมปล่อยไปไม่ได้อยู่แล้ว เพราะผู้ชมก็ชอบดูอะไรแบบนี้เหมือนกัน
วินาทีถัดมา เขาจงใจลากเสียงยาว “โห ๆ ๆ เก่งเหลือเกินนะ นี่ฉันทำให้ชีวิตสมบูรณ์แบบของนายพังอีกแล้วเหรอ?”
ตอนนี้เพื่อนร่วมทีมหลายคนก็กลั้นไม่ไหว พากันพูดขึ้นมา
“พี่ชาย คลาสสิกมาก”
“สเกย์ ฉันกลั้นไม่ไหวแล้ว นายล่ะ?”
สเกย์ถึงกับพิมพ์ว่า “พวกเรา เรย์นาทีมเราหัวร้อนจนสติหลุดไปแล้ว พวกนายเชื่อไหมว่าฉันเป็นจิ๋นซีฮ่องเต้ หรือเชื่อว่าเขาขับแลนด์โรเวอร์?”
ผู้เล่นฝั่งตรงข้ามเห็นได้ชัดว่ากำลังสนุกกับการดูเรื่องวุ่นวาย ไม่นานก็มีคนตอบกลับมา
“ฝ่าบาทจิ๋นซี เมื่อไหร่จะนำพวกเราครองโลกสักที?”
เกมที่เดิมทีตึงเครียด จู่ ๆ ก็กลายเป็นเวทีตบมุกขนาดใหญ่
จากนั้นบรรยากาศในเกมก็เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง
หลังจากเรย์นาตายที่แนวหน้าจุด A อีกครั้ง ผู้เล่นฝั่งตรงข้ามทั้งห้าคนกลับพุ่งออกมาอย่างพร้อมเพรียง ล้อมศพของเขาไว้แล้วยิงกระหน่ำไม่ยั้ง
พอเพื่อนร่วมทีมเห็นภาพแบบนั้น ก็เข้าร่วมวงโดยไม่ลังเล
ชั่วขณะหนึ่ง สองทีมที่ควรจะเข่นฆ่ากันกลับกลมเกลียวขึ้นมาอย่างประหลาด
ตอนนี้ผู้เล่นเก้าคนในสนามยืนล้อมเป็นวง เริ่มยิงศพเรย์นาและพ่นสเปรย์ใส่กันอย่างบ้าคลั่ง
บรรยากาศของเกมเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง เฉิ่นเยี่ยน เสี่ยวอวี่ผู่เป่าเป่า และโคลฟกำลังเพลิดเพลินกับการรุมยิงศพ จึงไม่มีใครสังเกตเห็นรายละเอียดอย่างหนึ่ง
ไม่รู้ว่าสเกย์หยุดมือไปตั้งแต่เมื่อไหร่
จนกระทั่งกระสุนของปืนหลักทั้งสองฝ่ายหมดเกลี้ยง และทุกคนเริ่มชักปืนพกออกมา
ปัง ปัง ปัง ปัง!
ผู้เล่นฝ่ายตรงข้ามสี่คนล้มลงในพริบตา
เหตุการณ์พลิกผันกะทันหันทำให้คนที่กำลังเล่นกันอยู่ชะงักค้าง มีเพียงเฉิ่นเยี่ยนที่ตอบสนองได้เร็วที่สุด
สเกย์คว้าควอดคิลสำเร็จ ส่วนเฉิ่นเยี่ยนแย่งคิลมาได้คนเดียว
“สเกย์ นายมันเจ้าเล่ห์จริง ๆ!”
สเกย์หัวเราะเสียงดัง
“ช่วยไม่ได้ พวกเราเป็นสายให้ข้อมูล เลยไม่มีโอกาสได้ยิง พอมีโอกาสทั้งที ก็ต้องแอบเก็บคิลสักหน่อยสิ”