ไม่นานนัก เจียงเจิ้งเทียนและเจียงเจิ้งฟาก็กลับมา พร้อมกับบุตรชายบุตรสาวของพวกเขา ซึ่งก็คือลูกพี่ลูกน้องชายหญิงของจ้าวผิงอันนั่นเอง
ลูกพี่ลูกน้องชายคนโต เจียงหวยไห่ ปีนี้อายุยี่สิบหกปี เขากลับคืนสู่ตระกูลหลังร่ำเรียนวิชามานานแล้ว แต่งงานมีบุตร และค่อย ๆ เข้ามารับช่วงดูแลกิจการบางส่วนของตระกูล
ลูกพี่ลูกน้องชายคนที่สอง เจียงหวยซาน และคนที่สาม เจียงหวยอี้ ปีนี้ต่างมีอายุยี่สิบสองปี ทั้งคู่กลับคืนสู่ตระกูลเมื่อไม่กี่เดือนก่อนเช่นกัน
บัดนี้ตระกูลเจียงกำลังเจริญรุ่งเรือง จำเป็นต้องมีกำลังหลักที่เชื่อถือได้อย่างเร่งด่วน ลูกพี่ลูกน้องชายทั้งสามจึงกลับคืนสู่ตระกูล
ส่วนลูกพี่ลูกน้องหญิง เจียงอีอี เติบโตอยู่ในตระกูลมาโดยตลอด ปีนี้อายุสิบเจ็ดปี นางเป็นหญิงสาวงดงามมีชีวิตชีวา รูปร่างอรชรผึ่งผาย ในเมืองจักรพรรดิขาวมีผู้มาหมายปองนางมากมาย
ลูกพี่ลูกน้องชายหญิงทั้งสี่ของจ้าวผิงอันมีการฝึกฝนไม่เลว บรรลุถึงขอบเขตทะเลปฐมแล้ว ทั้งยังแข็งแกร่งกว่าบิดาของพวกเขาในวัยเดียวกัน
นี่คือตระกูลที่กำลังก้าวหน้าอย่างรุ่งเรือง
“น้องชาย ที่แท้เจ้าก็อยู่ที่นี่!” เจียงอีอีเห็นจ้าวผิงอันผู้หล่อเหลาโดดเด่น ก็รีบวิ่งเหยาะ ๆ มาหาเขาทันที พลางเอ่ยอย่างยินดี
ดวงตาของหญิงสาวสดใสชวนมอง ยามมองจ้าวผิงอันยิ่งเปล่งประกายระยิบระยับ มือเรียวงามทั้งสองประสานกันไว้ด้านหลัง ร่างอรชรโน้มเข้าหาจ้าวผิงอัน พลางโยกไปมาเบา ๆ ดูน่ารักไร้เดียงสาอย่างยิ่ง
จ้าวผิงอันยิ้มแล้วพยักหน้าเล็กน้อย “พี่หญิง”
ท่าทางและสีหน้าของทั้งสองดูไม่เหมือนลูกพี่ลูกน้องชายหญิง หากเหมือนพี่น้องแท้ ๆ มากกว่า
แม้เวลาจะผ่านไปสิบสองปี เจียงอีอีก็ยังไม่ลืมเรื่องที่เมื่อครั้งเยาว์วัยนางคอยตามติดจ้าวผิงอันประหนึ่งหางเล็ก ๆ
เวลานี้ เจียงหวยไห่ เจียงหวยซาน และเจียงหวยอี้เดินเข้ามา หลังทักทายเจียงเหวินกับเจียงซูเยว่แล้ว ก็หันมาทักจ้าวผิงอัน “น้องชาย”
“พี่ใหญ่ พี่รอง พี่สาม” จ้าวผิงอันตอบรับพวกเขาทีละคน