"ความรู้สึกมีดเล่มนี้เหมือนมากเลย"
ทุกคนหยุดมือทันที รีบหันมามอง
เฉินจี้ตงก็รีบก้าวเข้าไปใกล้เช่นกัน
จริงด้วย รูปทรงของมีดเล่มนี้กับที่บรรยายไว้ในเอกสารคดีตอนนั้นเรียกได้ว่าเหมือนกันทุกประการ
เฉินจี้ตงรีบเตือนขึ้นทันที "รีบถ่ายรูปไว้ก่อนเร็ว"
ตำรวจเทคนิคที่มาด้วยรีบเข้าไปถ่ายรูปตำแหน่ง ลักษณะภายนอกของมีด และสินค้ารอบข้างเพื่อบันทึกไว้
พอจัดตำแหน่งเรียบร้อยแล้ว จึงค่อยสวมถุงมือ แล้วเก็บมีดแยกหมายเลขปิดผนึก
ข้างนอกฟ้ายังไม่มืดสนิท ที่นี่ก็พบความคืบหน้าครั้งใหญ่แล้ว ทุกคนอารมณ์ดีกันถ้วนหน้า
และในตอนนี้ เหอจื้อเซี่ยก็รีบร้อนมาถึงที่นี่เช่นกัน
เฉินจี้ตงเห็นนาง ก็ได้แต่ฝืนใจเดินเข้าไปพูดว่า "คุณเหอ ผมรู้ว่านี่อาจเป็นเรื่องที่กระทบจิตใจคุณมาก"
"แต่จากหลักฐานในตอนนี้ สามีของคุณ ซ่งเจี้ยนเฉิง มีความเป็นไปได้สูงมากว่าเป็นคนฆ่าซ่งมั่นเมื่อหลายปีก่อน"
ในเวลานี้ พ่อแม่ของซ่งเจี้ยนเฉิงก็พยุงกันเดินมาถึงนอกเชือกกั้นเขตอันตราย
ในใจพวกเขายังมีความหวังลมๆ แล้งๆ อยู่บ้าง
"เจ้าหน้าที่ตำรวจ เกิดความเข้าใจผิดอะไรหรือเปล่าคะ?"
"เจี้ยนเฉิงเป็นคนซื่อสัตย์มาตั้งแต่เล็ก และเขาเป็นพ่อแท้ๆ ของมั่นมั่นนะ"
"เขาจะทำเรื่องแบบนี้ไปได้ยังไง?"
การที่คนอย่างซ่งเจี้ยนเฉิงลงมือฆ่าลูกตัวเองแบบนี้ หายากจริงๆ
เฉินจี้ตงก็บอกไม่ถูกว่าเขาคิดอะไร แต่ในใจกลับแอบมีข้อสันนิษฐานอยู่ลึกๆ