เฟิงเยว่เม้มริมฝีปากเล็กน้อยแล้วพูดว่า "ตอนอยู่ปีหนึ่งเราไม่ได้อยู่ห้องเดียวกัน เพิ่งมาอยู่ห้องเดียวกันตอนปีสองถึงได้รู้จักกัน"
"ตอนแรกที่เห็นเฉิงเจียโยว ฉันก็รู้สึกว่าเขาขาวสะอาดเหมือนเด็กผู้หญิง ไม่เหมือนผู้ชายเลย ตอนนั้นก็ไม่ได้รู้สึกอะไร"
"ต่อมาช่วงต้นปีนี้ ฉันสังเกตว่าเด็กผู้หญิงในห้องหลายคนชอบคุยกับเฉิงเจียโยว"
"มีบางคนที่ปกติไม่ค่อยสนใจฉันด้วย เลยทำให้ตอนนั้นฉันมองเขาไม่ค่อยเข้าตา"
"แต่ที่จริง ๆ เริ่มถ่ายคลิปก็แค่ไม่กี่เดือนมานี้เอง"
"เพราะว่าเมื่อสองสามเดือนก่อน ครั้งหนึ่งฉันไปถ่ายเขา เขากระโดดหนีทันที เหมือนฉันเป็นอะไรสกปรก"
"ฉันโกรธมาก ตอนนั้นคิดแต่ว่าจะให้ไอ้เด็กนี่ขอโทษฉัน"
"เขาทำท่าไม่สนใจใครตลอด ฉันเลยเริ่มลงมือ"
[เขาสมควรแล้ว ฉันพูดดี ๆ กับเขา เขาไม่สนใจ ทำให้ฉันโกรธ ฉันถึงได้ลงมือ ถ้าไม่ใช่แบบนั้นฉันจะไปตีเขาโดยไม่มีเหตุผลได้ยังไง]
[แล้วก็ เฉิงเจียโยวไอ้เตี้ยนี่ ไอ้ตุ๊ด แม่เขาก็แค่พนักงานเสิร์ฟ บ้านจนขนาดนี้ มีสิทธิ์อะไรไปคุยกับผู้หญิง]
ปลายปีที่แล้วเฟิงเยว่ออกไปกินข้าว เห็นแม่ของเฉิงเจียโยวเป็นพนักงานเสิร์ฟอยู่ที่ร้านอาหาร
ตอนนั้นไม่ได้แสดงอะไรออกมา แต่พอกลับไป ทัศนคติที่มีต่อเฉิงเจียโยวก็เปลี่ยนไปอย่างชัดเจน
เหตุผลที่เขากล้ารังแกเฉิงเจียโยวแบบนี้ ก็เพราะมั่นใจว่าบ้านเฉิงเจียโยวฐานะไม่ดี ไม่มีทางทำอะไรเขาได้
เฉินจี้ตงถามต่อ "พวกเธอถ่ายคลิปทั้งหมดกี่ครั้ง? นอกจากถ่ายคลิปแล้ว ยังมีการทำร้ายคนอื่นอีกไหม?"
เฟิงเยว่รีบส่ายหน้าแล้วพูด "ไม่มีแล้ว ไม่มีแล้ว รวมทั้งหมดเท่านี้แหละ"
[จริง ๆ ไม่มีอย่างอื่นแล้ว ตั้งแต่แรกฉันก็ตั้งใจแล้วว่าจะบันทึก"ช่วงเวลาอันยอดเยี่ยม"ของเขาไว้ให้ดี]
เฉินจี้ตงถาม "อาจารย์เกา ครูประจำชั้นของพวกเธอ บอกว่าเคยห้ามปรามพวกเธอแล้ว ทำไมพวกเธอยังกลั่นแกล้งต่อ?"
เฟิงเยว่รู้สึกเก้อเขินเล็กน้อย "จริง ๆ แล้วตอนนั้นฉันไม่ได้ตระหนักถึงปัญหาของตัวเอง ทำบางอย่างที่ไม่ควรทำ ตอนนี้ฉันเสียใจมาก ตอนนั้นควรฟังอาจารย์ เรียนหนังสือและเข้ากับเพื่อนคนอื่น ๆ ให้ดี"