หลังจากฟางจวินจากไป ห้องประชุมก็เงียบลงไม่กี่วินาที
เจี่ยงเจี้ยนหมิงยังคงขอความเห็นจากสือหลิงก่อน
"ที่ปรึกษาสือ คุณคิดว่าอย่างไร?"
สือหลิงเสียงไม่ดังแต่หนักแน่น "ความเห็นของฉันคือ ฟางจวินก็ไม่ใช่คนฆ่าหลู่เฉิงอาน"
ตำรวจหนุ่มสองคนเงยหน้าขึ้น
สือหลิงพูดต่อ "ตอนที่เขาถูกถามเรื่องการแข่งขันโครงการ ค่าตอบแทนใต้โต๊ะ เขามีปฏิกิริยาหลบเลี่ยงอย่างชัดเจน สายตาเลี่ยง ตอบช้าลง สิ่งเหล่านี้บ่งบอกว่าเขามีอะไรปิดบังจริงๆ"
"แต่ความตึงเครียดของเขา กระจุกอยู่ที่วิธีการทำธุรกิจกับชื่อเสียงที่เสียหาย"
"พอถามถึงคืนเกิดเหตุ เขตโรงงานเก่า โทรศัพท์สาธารณะ กลับมีปฏิกิริยาอ่อนลง เป็นความรำคาญกับการป้องกันตัวจากการถูกพัวพันมากกว่า"
"ถ้าคนคนหนึ่งเคยมีส่วนร่วมในการฆ่าคนจริง พอได้ยินคำสำคัญที่พาเขากลับไปยังที่เกิดเหตุ ร่างกายของเขาจะไม่หลวมแบบนี้"
ลุงโจวพยักหน้า
"แปลว่า สิ่งที่เขาอยากปิดบังจริงๆ คือวิธีการแข่งขันที่สกปรกในตอนนั้น"
หลังจากฟังความเห็นของสือหลิง ตำรวจหนุ่มสองคนมองรายชื่อที่เหลืออยู่ สีหน้าไม่สู้ดีนัก
ตอนประชุมระดมพล ทุกคนรู้สึกฮึดสู้เต็มเปี่ยม
นครเจียงเฉิงส่งคนมาโดยเฉพาะ
คดีถูกยกขึ้นมาอยู่แถวหน้าอีกครั้ง
ผู้บังคับบัญชาให้ความสำคัญ ตำรวจเก่าก็เต็มใจไล่เรียงรายละเอียดในอดีตออกมาซ้ำแล้วซ้ำเล่า