[บันทึกเสียง?]
[บันทึกเสียงอะไร?]
[หรือว่าพวกนักเรียนเมื่อก่อนนั้นแอบอัดเสียงไว้?]
ตอนที่ได้ยินคำว่าบันทึกเสียง หวังหมิงเซิงไม่ได้นึกเชื่อมโยงกับหลี่หงเซี่ยภรรยาของตัวเองแม้แต่น้อย เขาแค่คิดว่าเรื่องของหลี่หงเซี่ยถูกพูดถึงผ่าน ๆ เท่านั้น และตอนนี้ตำรวจก็กลับไปสืบเรื่องพวกนักเรียนสมัยก่อนอีกครั้ง
ในตอนแรก หวังหมิงเซิงได้ยินแค่เสียงของตัวเอง แต่ฟังไม่ออกว่าเป็นเหตุการณ์ตอนไหน และไม่ได้คิดไปถึงหลี่หงเซี่ยเลยด้วยซ้ำ
ยังไงซะเรื่องมันก็ผ่านมาสิบกว่าปีแล้ว
ช่วงปีแรก ๆ เขายังรู้สึกวิตกกังวลและสับสนกับเรื่องนี้อยู่บ้าง
แต่พอเวลาผ่านไป เขาก็พบว่าเรื่องนี้จบลงแล้ว ทุกคนยอมรับคำบอกเล่าที่ว่าภรรยาของเขาเสียชีวิตจากอุบัติเหตุ
แม้กระทั่งมีบางคนยังแนะนำให้เขาหาใหม่เพื่อใช้ชีวิตบั้นปลาย
ทุกครั้งเขาจะยิ้มปฏิเสธ บอกว่าตัวเองยังลืมเรื่องหงเซี่ยไม่ได้
นานวันเข้า คนในหน่วยงานก็จะอดรำพันไม่ได้ว่าอาจารย์หวังเป็นคนที่ค่อนข้างมีความรักมั่นคง
ฟังคำพูดแบบนี้บ่อยเข้า หวังหมิงเซิงเองก็เกือบจะเชื่อไปแล้ว
แต่บันทึกเสียงกลับค่อย ๆ บังคับให้เขานึกย้อนถึงเหตุการณ์ในตอนนั้น
พอได้ยินคำพูดหยาบคายที่ตัวเองพูดกับตู้เหวินฮ่าว หวังหมิงเซิงก็ยิ่งมั่นใจว่าตำรวจเจอหลักฐานการล่วงละเมิดนักเรียนเมื่อปีนั้นแล้ว
ในใจหวังหมิงเซิงเริ่มคิดอย่างรวดเร็วว่าอีกเดี๋ยวจะอธิบายยังไงที่ตัวเองพูดคำพูดที่คลุมเครือและชวนให้คิดกับนักเรียนคนนี้
[ไม่เป็นไร ๆ ก็แค่พูดสิ่งที่ไม่ควรพูดกับนักเรียน ไม่ได้พิสูจน์อะไรได้]