พูดแบบนั้นก็จริง แต่ทุกคนก็ยังหวังว่าจะไขคดีได้เร็วอยู่ดี
เฉินจี้ตงพูดด้วยน้ำเสียงเร้าใจและให้กำลังใจว่า "เอาล่ะ คนที่เหลืออีก 6 คนก็ลดหย่อนไม่ได้ ใครจะรู้ว่าฆาตกรอาจจะอยู่ในนั้นก็ได้"
หลายคนกลับไปทุ่มเทกับการตรวจสอบอีกครั้ง สือหลิงก็ถูกจัดให้อยู่ในกลุ่มหนึ่งด้วย
ตลอดหนึ่งสัปดาห์ต่อมา ทุกคนใช้มาตรฐานและข้อกำหนดสูงสุดในการตรวจสอบคนที่เหลืออีก 6 คน
แต่ที่น่าเสียดายคือ คนที่เหลืออีก 6 คนสามารถตัดข้อสงสัยออกได้ผ่านกล้องวงจรปิดหรือคำให้การของพยานซึ่งกันและกัน
มาถึงจุดนี้ รายชื่อที่เหอจื้อเซี่ยเขียนไว้ตั้งแต่แรก กลับถูกกากบาทจนหมด
ตอนนี้เส้นทางนี้ดูเหมือนจะมีความหวัง แต่พยายามไปมากแล้ว กลับถูกปิดกั้นอีกครั้ง
เฉินจี้ตงเรียกทุกคนมาประชุมกัน และตัดสินใจเปิดประชุมเล็ก ๆ เพื่อทบทวนทิศทางกันใหม่
"ทุกคนมีความคิดเห็นอย่างไรบ้าง?"
หลายคนมองดูเอกสารกองแล้วกองเล่าที่วางอยู่บนโต๊ะ รู้สึกหนักอึ้งในใจ
กู้เยี่ยนถิงเดินตรงไปที่บอร์ดกลางห้องประชุม แล้วเริ่มเขียนและวาดไปด้วย
"คดีนี้มีความเป็นไปได้สองแบบ: แบบหนึ่งคือคนรู้จักก่อเหตุ แบบหนึ่งคือคนแปลกหน้าก่อเหตุ"
"วิธีการของเราคือรวบรวมข้อมูลของทุกคนที่เคยสอบปากคำมา แล้วนำไปใส่ในระบบเพื่อเปรียบเทียบ หาคนที่มีประวัติอาชญากรรม"
"แต่จริง ๆ แล้ว ขั้นตอนนี้มีช่องโหว่"