สือหลิงได้ยินเช่นนั้นก็รู้สึกจนปัญญาเหมือนกัน
ก่อนหน้านี้เธอเคยได้ยินคนพูดว่า ผู้บังคับบัญชาบางคนพอว่างแล้วก็ชอบหาคู่ให้คนอื่น ตอนนี้ดูเหมือนจะเป็นอย่างนั้นจริง ๆ
เธอรู้ว่าเฉินจี้ตงหวังดี เพียงแต่ตอนนี้เธอไม่มีอารมณ์จะคบใครจริง ๆ
การคบใครจะสนุกเท่ากับการไขคดีได้ยังไง?
เธอยิ้มแล้วส่ายหน้า “หัวหน้าฉิน ฉันเพิ่งเรียนจบได้ไม่นานเอง จริง ๆ ไม่ต้องรีบหรอก”
“ฉันอยากทำงานให้ดีก่อน สักระยะค่อยคิดเรื่องนี้ก็ยังไม่สาย”
เฉินจี้ตงได้ฟังเธอพูดเช่นนั้น ก็นึกขึ้นได้ว่ามันมีเหตุผลมาก
ช่วงเวลาที่ได้อยู่กับสือหลิงมาระยะหนึ่ง เขามองเธอเป็นเพื่อนร่วมรบที่ผ่านสมรภูมิมาด้วยกันมานาน เวลาไขคดีก็มักจะอยากถามความเห็นเธอเสมอ
บางครั้งก็ลืมไปว่า จริง ๆ แล้วเธอเป็นเพียงเด็กมหาวิทยาลัยที่เพิ่งเรียนจบปีนี้ อายุแค่ 22 ปีเท่านั้น
อายุเท่านี้จะคิดเรื่องแต่งงานก็ดูจะเร็วเกินไปจริง ๆ
ตอนนี้เฉินจี้ตงเกิดความรู้สึกเหมือนพ่อขึ้นมาอีกครั้ง
ลูกสาวของเขาตอนนี้ก็อายุแค่สิบกว่า ๆ ถ้าอายุยี่สิบต้น ๆ แล้วแต่งงานมีครอบครัว เขาคงไม่ยอมแน่นอน
คิดถึงตรงนี้ เฉินจี้ตงก็เลยเลิกคิดเรื่องนี้
“เอางั้น พวกเธอจัดการกันเองก็แล้วกัน ยังไงถ้าต้องการอะไรก็บอกฉันได้”
เห็นสือหลิงปฏิเสธ เฉินจี้ตงก็ไม่ได้ยืนยันอะไรอีก กู้เยี่ยนถิงในใจโล่งอกขึ้นมาหน่อย
เขาก็ไม่รู้ว่าตัวเองควรดีใจหรือไม่ดีใจกันแน่
ที่ดีใจ คือสือหลิงปฏิเสธอย่างเด็ดขาด
ที่ไม่ดีใจ คือดูเหมือนสือหลิงจะไม่มีความคิดในด้านนี้เลย ซึ่งก็หมายความว่าตอนนี้เขาก็ยังไม่มีโอกาสเหมือนกัน