เขาอยากจะเอ่ยปากอธิบาย แต่เฉินจี้ตงไม่เปิดโอกาสให้เขาได้รวบรวมคำพูดใหม่ ถามต่อทันที: “อุปกรณ์พวกนี้ติดตั้งตอนไหน?”
“ก็ตอนที่โรงแรมตกแต่งเสร็จเรียบร้อยแล้วนั่นแหละ ผมแบ่งติดตั้งหลายครั้ง ห้องสามร้อยหกติดตั้งก่อน ติดไปสามตัว; สองร้อยแปดกับสี่ร้อยเอ็ดติดทีหลัง ติดอย่างละสองตัว รวมทั้งหมดเจ็ดตัว”
หานเฉิงเย่พูดจบ เหงื่อก็ผุดขึ้นบนหน้าผากเป็นชั้น
ให้ตายเถอะ ทำไมพอได้ยินคำถามของอีกฝ่าย เขาถึงได้พูดสิ่งที่อยู่ในใจออกมาอีกแล้ว?
นี่โดนอะไรเข้าสิงหรือไง?
เฉินจี้ตงรุกต่อไม่ลดละ: “ทำไมรุ่นและตำแหน่งติดตั้งของอุปกรณ์ถึงไม่เหมือนกัน?”
“ก็เพราะซื้อคนละเวลา รุ่นที่มีในมือไม่เหมือนกัน สองห้องหลังนี่ผมจงใจเปลี่ยนรุ่นกับตำแหน่ง”
“ตอนนั้นผมคิดว่า เผื่อวันหนึ่งเรื่องถูกจับได้ ที่ติดตั้งกับอุปกรณ์ไม่เหมือนกัน จะได้ดูเหมือนแขกแต่ละกลุ่มแอบติดตั้งเอง ไม่ให้คนนึกสงสัยมาที่โรงแรม”
ตำรวจที่จดบันทึกวางมือลงบนคีย์บอร์ดอีกครั้ง เสียงเคาะดังขึ้นอย่างรวดเร็ว
ผู้การสวีก็รีบจดบันทึกอยู่ข้าง ๆ
เขาก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมหัวหน้าฉินถึงสอบปากคำได้ผลดีขนาดนี้ แต่ตอนนี้เวลามีจำกัด เกินกว่าจะมานั่งวิเคราะห์คิดหาสาเหตุ
ตอนนี้สิ่งที่สำคัญที่สุดคือการซักถามข้อมูลออกมาให้ได้มากที่สุด แล้วรีบไขคดีให้เร็วที่สุด
เฉินจี้ตงถามต่อ: “ตอนนั้นทำไมคุณถึงเลือกติดตั้งในสามห้องนี้?”