สือหลิงแทบถอนสายตาลงโดยสัญชาตญาณ
เสียงแจ้งเตือนของระบบยังดังต่อเนื่อง
[รางวัลถูกสร้างแล้ว]
[สถานที่ปัจจุบันไม่สะดวกในการรับ รางวัลถูกจัดเก็บชั่วคราว]
ในห้องประชุม ซ่งชิงหยานและพ่อแม่ของหลู่เฉิงอานได้ฟังรายละเอียดเหตุการณ์ในตอนนั้นอีกครั้ง ทั้งสามคนร้องไห้จนแทบพูดไม่ออก
จนกระทั่งเกือบค่ำ เจี่ยงเจี้ยนหมิงจึงส่งครอบครัวผู้เสียหายไปที่หน้าประตู
ไฟท้ายรถค่อย ๆ ลับออกจากประตูใหญ่สำนักงานตำรวจ
ลุงโจวยืนอยู่บนบันได มองรถคันนั้นหายไปในความมืด นานมากที่ไม่พูดอะไร
ความชั่วร้ายอันบริสุทธิ์ของฉีหยวนส่งผลกระทบและความสะเทือนใจต่อทุกคนมากเกินไป
เจี่ยงเจี้ยนหมิงยกมือขึ้นนวดหว่างคิ้ว
"วันนี้พอแค่นี้ก่อน ทุกคนเหนื่อยมากแล้ว"
ก้าวที่ยากที่สุดจบลงแล้ว
ในช่วงนี้ ทุกคนต้องพักผ่อนให้เพียงพอ
กลับไปใช้ชีวิตปกติ สัมผัสความสุขของชีวิต รีบดึงตัวเองออกจากผลกระทบด้านลบของฉีหยวนโดยเร็ว
*
กลับถึงโรงแรมก็แค่สองสามทุ่มกว่า
ถึงโรงแรม สือหลิงไปล้างหน้าก่อน
เมื่อน้ำเย็นกระทบหน้า เธอจึงเริ่มรู้สึกถึงความจริงบ้าง
คดีหลู่เฉิงอานคลี่คลายแล้ว
คดีวางเพลิงที่เมืองหนานวันก็คลี่คลายแล้ว
คดีสองคดีถาโถมเข้ามาพร้อมกัน ใช้เวลารวมเพียงแค่ประมาณสามสัปดาห์ แต่กลับรู้สึกเหมือนถูกบีบให้บิดตัวจากภายในสู่ภายนอกทั้งหมด