สือหลิงหยุดฝีเท้าลงทันที
เด็กคนนี้... คิดจะกระโดดตึกหรือไง?
ฟังจากน้ำเสียงแล้ว เหมือนอยากจะกระโดดตึกเดี๋ยวนี้เลยด้วยซ้ำ
ในห้องโถงยังมีคนมุงดูอยู่
เด็กชายคนนั้นยังคงมองออกไปนอกหน้าต่าง สายตาไร้จุดโฟกัส ราวกับว่าคนรอบข้างพูดอะไรก็ไม่เกี่ยวกับเขา
สือหลิงหันไปเดินหาเฉินจี้ตง "หัวหน้าฉิน เด็กคนนี้มีอะไรผิดปกติ รู้สึกได้ว่าเขาอารมณ์แย่มาก อาจจะมีความคิดอยากฆ่าตัวตาย"
เฉินจี้ตงกำลังเตรียมจะไปโรงอาหารแต่เช้า เพื่อจะได้ต่อแถวอยู่ข้างหน้าและได้อาหารดี ๆ พอได้ยินคำพูดนี้ก็หยุดทันที
หลิวหังหยวนก็หันกลับมาตาม
เขามองแม่ลูกที่อยู่หน้าเคาน์เตอร์รับเรื่อง แล้วมองสือหลิง ริมฝีปากขยับเล็กน้อย สุดท้ายก็ไม่ได้พูดอะไรออกมา
ถ้าเป็นตอนแรก ๆ เขาอาจจะถามไปว่า นี่มันไม่ใช่แค่ปัญหาครอบครัวเหรอ
แต่ผ่านคดีมามากมายขนาดนี้ หน่วยสามชินแล้ว
สือหลิงว่ามีอะไรผิดปกติ ก็ถือว่ามันผิดปกติก่อนเลย
เฉินจี้ตงเดินไปทางเคาน์เตอร์รับเรื่องอย่างรวดเร็ว
คนที่มุงดูยังไม่สลายตัว ผู้หญิงคนนั้นอารมณ์ยังปะทุ:"เจ้าหน้าที่ตำรวจ ฉันก็รู้ว่ารบกวนพวกคุณ แต่อยากให้เขารู้จริง ๆ ว่าจะทำตัวเหลวไหลแบบนี้ต่อไปไม่ได้แล้ว"
ตำรวจที่รับเรื่องจดบันทึกไปพร้อมกับหว่านล้อมให้เธอนั่งลงก่อน