สือหลิงส่ายหน้า "ไม่มีอะไรผิดปกติ"
"บางทีเราอาจต้องใช้วิธีที่โง่ที่สุด คือค่อยๆ ไล่สอบปากคำทุกคนที่เกี่ยวข้องทีละคน"
กู้เยี่ยนถิงพยักหน้าเห็นด้วย "ผมเห็นด้วย วันนี้ไม่มีอะไรผิดปกติจริงๆ"
เฉินจี้ตงเองก็รู้ดีว่า บางครั้งวิธีที่โง่ที่สุดอาจเป็นวิธีที่ดีที่สุด เพียงแต่ปริมาณงานที่ตามมาจะเพิ่มขึ้นทันที
เมื่อต้องไล่สอบปากคำทีละคน ก็ต้องมีลำดับก่อนหลัง
ในคดีนี้ ลำดับสำคัญมาก
คดีเด็กหญิงเสียชีวิตในตรอกชิงสือเคยสร้างผลกระทบอย่างใหญ่หลวงในนครเจียงเฉิง มีแม้กระทั่งสื่อบางสำนักนำไปรายงานข่าว ดังนั้นขอบเขตการสอบสวนในตอนนั้นจึงกว้างมาก
ทั้งชาวบ้านแถวนั้น ผู้เช่าห้อง คนทำงานออฟฟิศ แรงงานชั่วคราวในโครงการ ใครก็ตามที่หาได้ ล้วนถูกนำตัวมาสอบปากคำทั้งสิ้น
คนพวกนี้รวมกันน่าจะเป็นหลายร้อยถึงพันคน
ต้องกรองทีละคน และต้องให้แน่ใจว่าไม่ตกหล่น ปริมาณงานมหาศาลจริงๆ
แต่ถ้าหาลำดับการไล่ตรวจที่ถูกต้องได้ อาจได้ผลครึ่งเดียวแต่คุ้มค่าแรงเป็นสองเท่า
พวกเขาจึงเริ่มทบทวนเอกสารกันใหม่
ในตอนนั้น สือหลิงกดขมับ "หัวหน้าฉิน หนูมีความคิดหนึ่ง"
เฉินจี้ตงกับกู้เยี่ยนถิงมองมาทันที "พูดสิ"
"บางทีเราอาจรวบรวมผู้เกี่ยวข้องทั้งหมด แล้วเอาเข้าระบบเพื่อเทียบเคียงข้อมูลสักรอบ"